Dopiero po trzech latach samodzielnej posługi biskupiej w kościele lokalnym biskup Szelążek otrzymał pomoc duszpasterską. 25 listopada 1928 r. o godz. 10.00 w Katedrze Łuckiej nastąpiła uroczysta konsekracja sufragana łuckiego – ks. bpa Stefana Walczykiewicza. Schronienie na Wołyniu znalazł również ks. bp Mańkowski, który zmuszony do opuszczenia diecezji kamienieckiej (1920) przybył na Wołyń i zamieszkał we Włodzimierzu Wołyńskim. Tam wraz z prałatem Nosalewskim przy kościele pojezuickim prowadził Małe Seminarium.
Pasterz Łucki w zwyczajne dni swej posługi dużo czasu poświęcał osobistej modlitwie, w której starał się jak najczęściej widzieć naszego Pana ukrytego w Hostii. Często uczestniczył w nabożeństwach, wraz z wiernymi odmawiał różaniec. Blisko Najświętszego Sakramentu odnajdywał szczególną, nierozerwalną więź, nie tylko z Bogiem ale i z bliźnimi. Z przekonaniem twierdził, że tak naprawdę spotykamy się nie na naszych drogach, ale w naszych duszach. Piękne świadectwo na temat znaczenia modlitwy w życiu ks. bpa A. P. Szelążka, złożył jeden z jego współpracowników – ks. Antoni Chmielewski:
U stóp Króla królów, w promieniach własnoręcznie zapalonej lampki, długie godziny spędzał Arcypasterz na posłuchaniu: Tam rozniecają się w umyśle Jego gwiazdy nowych poczynań, tam się rozszerza cierpliwa, wyrozumiała, przebaczająca miłość, tam wstępują weń nowe siły, nieprzebrane zapasy energii. (…) Kto miał szczęście widzieć, jak Najdostojniejszy Pasterz się modli, jak klęcząc ze złożonymi dłońmi odmawia pacierze kapłańskie, ten mógł zrozumieć, ile należy cenić modlitwę.
Gorliwość duszpasterska ks. Biskupa nie ograniczała się jedynie do problemów diecezji, starał się również aktywnie uczestniczyć w sprawach Kościoła powszechnego i konferencjach Episkopatu Polski. Należał do grupy biskupów najbardziej czynnych w pracach Episkopatu. W latach 1926 – 1936 wchodził w skład Komisji Papieskiej i Mieszanej do wykonania konkordatu. Ponadto był aktywnym członkiem następujących komisji: Prawnej (od 1928 r.), Fundacji i Zakładów Opiekuńczych (od 1936 r.), Charytatywnej i Unionistycznej (od 1938 r.). Od 1931 r. przewodniczył Komisji dla Sakramentów Synodu Plenarnego oraz był Konsultantem Kongregacji do spraw Kościołów Wschodnich.
s. Beniamina Karwowska CST
Ks. Bp Adolf Piotr Szelążek. Wierny Świadek Chrystusa.
