„Na ziemi nie trzeba się przywiązywać do niczego, nawet do najniewinniejszych rzeczy,
gdyż zabraknie ich wam w chwili, gdy najmniej o tym się myśli.
Jedynie to, co wieczne, może nas zadowolić”.
Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów wystosowała 25 marca br. Notę dotyczącą tegorocznych obchodów Wielkiego Tygodnia. W tekście dokumentu został przywołany zapis znajdujący się w mszale: „w poważnej i publicznej potrzebie ordynariusz miejsca może pozwolić na dodanie specjalnej intencji lub ją nakazać”.
Św. Teresa od Dzieciątka Jezus zaprasza nas do wspólnej wędrówki drogą krzyżową Pana Jezusa. Nie jest to łatwa, ani przyjemna podróż. Wymaga od nas skupienia, ciszy oraz duchowej czujności. Stacje drogi krzyżowej pokażą nam, jak bardzo Pan Jezus kocha nas i pragnie naszego zbawienia. Otwórzmy nasze serca na dary Bożej łaski i z odwagą pójdźmy drogą krzyżową z Panem Jezusem oraz św. Teresą od Dzieciątka Jezus.
W pewnym momencie swojego życia duchowego św. Teresa od Dzieciątka Jezus wyszła w przełomowy punkt całej swojej duchowości, swojej drogi świętości. Święta Teresa osiągając ten punkt, mówi o palących jej serce nieskończonych pragnieniach. Chciała być dla Boga jednocześnie męczennicą – i to wiele razy umrzeć, doktorem Kościoła, który naucza Ewangelii, misjonarzem, obrońcą wiary, krzyżowcem, kapłanem...
Czterdziestodniowy czas pokuty przygotowuje nas do najważniejszego dla chrześcijan wydarzenia w roku, jakim jest celebracja paschalnego misterium męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Już za dwa tygodnie podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej rozpoczniemy Triduum Paschalne. Każdy z nas inaczej przeżywa ten czas. Dla każdego z nas Dobry Bóg przygotował szczególne dary i łaski, które mają pomóc nam głębiej przeżyć tegoroczne święta wielkanocne. W naszym biuletynie chcemy podzielić się z wami, jak my przeżywałyśmy dotychczas Wielki Post.
Cisza wewnętrzna nie oznacza bierności ze strony Boga. Tym bardziej nie powinna być biernością człowieka. Teresa zrozumiała, że podczas niezdolności do modlitwy i praktykowania cnót, może dawać Jezusowi swoje małe „nic”, czyli drobne uczynki spełnione z miłością: uśmiech, czas ofiarowany bliźniemu, miłe słowo itp. Teresa z Lisieux wyraźnie podkreśla w swoim liście, że nie czyni tego, po to, by uzyskać uznanie w oczach Boga, by zasłużyć na Jego nagrodę, ale dlatego, że Go kocha i pragnie sprawić Bogu przyjemność.
Dnia 19 marca w Boliwii obchodzi się Dzień Ojca. Dzieci wpadły na pomysł, aby zaprosić tatusiów na wspólną zabawę i przygotowaną kolację. Było bardzo uroczyście. Nagraliśmy z dziećmi wspólny film, gdzie każde dziecko wypowiedziało się na temat: Kim jest dla mnie tata? Szczególnie warte uwagi były wypowiedzi najmłodszych wychowanków, którzy widzieli w swoich ojcach bohaterów, przystojnych i mądrych, nieustannie pracujących, ale posiadających takie umiejętności, jak łapanie myszy.
Trwająca wojna na Ukrainie, jest ogromną tragedią całego społeczeństwa ukraińskiego. Uruchamia również wielkie pokłady solidarności międzyludzkiej i szczerej troski o uciekających z terenów zagrożonych Ukraińców. Nie mniej wielkie wsparcie i szacunek należy się tym, którzy w wyniku zawieruchy wojennej pozostają w swoich domach, miastach i służą poszkodowanym.
Każdy człowiek na drodze wiary potrzebuje duchowego umocnienia. To właśnie okres Wielkiego Postu jest doskonałym czasem na formacyjne spotkania. Rozważanie drogi krzyżowej, śpiew Gorzkich Żali, spełnianie dobrych uczynków pobudza do jeszcze większej miłości Boga.
Wojna w Ukrainie pokazuje jak kruche i słabe jest życie ludzkie. W jej obrazach widzimy manifestację zła i przemocy. Jedni giną w ataku, inni w obronie własnej Ojczyzny. Słyszymy o bombardowanych szpitalach, o niewinnie ginących cywilach, o kobietach rodzących dzieci w schronach. Te dramaty przekonują jak bezsensowna jest wojna, która głosi pochwałę „cywilizacji śmierci”.
Nowicjat trwał 12 pełnych miesięcy, czasem był przedłużany o pół roku. Matka Bernarda była osobą w pełni oddaną Chrystusowi. Swoją gorliwością o zbawienie dusz i swoją żarliwą miłością, promieniowała na nowicjuszki. Modliła się gorąco indywidualnie i wspólnie o dobre powołania do Zgromadzenia. Często ze szczerym zaufaniem i głęboką ufnością mówiła do sióstr profesek o nowicjuszkach "Oto przyszłość Zgromadzenia”.
