„Na ziemi nie trzeba się przywiązywać do niczego, nawet do najniewinniejszych rzeczy,
gdyż zabraknie ich wam w chwili, gdy najmniej o tym się myśli.
Jedynie to, co wieczne, może nas zadowolić”.
Nie wystarczy modlić się za misjonarzy pracujących na wszystkich kontynentach świata. Potrzebna jest jeszcze modlitwa w intencji nowych powołań misyjnych, by nigdy nie zabrakło tych, którzy poświęcą się pracy misyjnej.
19 października br., już po raz 60. wyruszyła piesza pielgrzymka z Suwałk do Wigier. W dniu tym dziękowaliśmy Bogu za pięć lat wspólnego pielgrzymowania, za osoby, które zainicjowały tę pielgrzymkę, za wszystkich, którzy podejmowali i podejmują trud pielgrzymowania. Uwielbialiśmy Boga za dar bł. ks. Jerzego Popiełuszki, kapłana ziemi podlaskiej, męczennika za wiarę i Ojczyznę, w 40. rocznicę jego śmierci.
Posługa misyjna przynosi owoce tylko wtedy, kiedy wspierana jest zbawczą mocą Jezusa Chrystusa. Misjonarz sam z siebie niewiele może uczynić, opierając się na własnych siłach. Potrzebuje wspólnoty Kościoła, która ustawiczną modlitwą będzie upraszać potrzebne mu łaski.
Jezus po swoim zmartwychwstaniu zesłał na apostołów Ducha Świętego i posłał ich z misją głoszenia Dobrej Nowiny na cały świat. Przez sakrament chrztu wszyscy jesteśmy posłani, by świadectwem swojego życia, ukazywać innym Chrystusa.
W sobotni wieczór (19 października) mieszkańcy Suwałk zebrali się w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia na Mszy świętej, podczas której wspominali błogosławionego księdza Jerzego Popiełuszkę-zmarłego przed 40 laty kapelana warszawskiej Solidarności.
Niedziela Misyjna inicjuje tydzień modlitw za misje i misjonarzy, którzy po całym świecie głoszą Ewangelię Jezusa Chrystusa oraz pomagają potrzebującym. Kapłani, siostry i bracia zakonni oraz osoby świeckie, potrzebują naszego wsparcia. Pamiętajmy o nich w naszej modlitwie!
Choroba i cierpienie są trudnym doświadczeniem dla osoby, która tego doświadcza, a także dla najbliższego otoczenia. W kolejnym odcinku cyklu: "Wśród róż. Wakacyjne ścieżki ze św. Teresą od Dzieciątka Jezus" widzimy małą Teresę, która doświadcza tajemniczej choroby, z którą nawet lekarze nie potrafili sobie poradzić. W obliczu tej niezwykle trudnej sytuacji rodzina Martin podejmuje zdecydowane działania.
Ks. A. P. Szelążek był wybitnym człowiekiem o nieprzeciętnych cechach i zaletach charakteru, o rozległych zainteresowaniach religijnych, społecznych i narodowych, ale przede wszystkim był to człowiek dobroci. Prowadzona przez Ks. Szelążka działalność dobroczynna odkrywa prawdziwe zalety jego serca. Miłosierdzie względem opuszczonych, doświadczonych przez los lub dotkniętych chorobą stanowi bowiem jeden z podstawowych rysów jego charakteru.
Stosunek ludzi dorosłych do swoich starych rodziców, często zniedołężniałych, a przy tym upartych, pretensjonalnych i zdziecinniałych, jest problemem trudnym, a czasem tragicznym – tragicznym przeważnie dla ludzi starych, śmiertelnie znużonych życiem. Problem ten może rozwiązać kultura, dar przewidywania i religia osób zainteresowanych. Kultura będzie przypominała młodym o poczuciu i obowiązku wdzięczności względem tych, którzy poświęcili całe życie dla ich szczęśliwego dzieciństwa i radosnej młodości.
Zgromadzenie sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus poprzez agregację do Karmelu uczestniczy w łaskach, modlitwach i duchowości, czerpiąc z bogatego dziedzictwa świętych Karmelu. Przypadające w kalendarzu liturgicznym (15 października) wspomnienie św. Teresy z Avila obchodzone jest w Zgromadzeniu w rycie uroczystości. W tym dniu, z racji duchowej łączności z wielką Rodziną Karmelitańską mamy możliwość uzyskania odpustu zupełnego oraz sprawowania Liturgii Godzin w randze uroczystości.
