Z modlitwą na ustach przenosimy się myślą do ubogiej stajenki, aby złożyć hołd uwielbienia Boskiemu Dziecięciu i mimo woli odczuwamy w sercu radość i wdzięczność, że Bóg okazał miłosierdzie w zesłaniu Syna swojego.
(sł. B. Adolf P. Szelążek)
Drodzy Przyjaciele!
W czasie Bożego Narodzenia czcimy Tajemnicę Wcielenia. Jest to Misterium Bożej wędrówki do człowieka. Bóg dla naszego zbawienia pokonał niewyobrażalną odległość bytową, dzielącą Stwórcę od stworzenia. Aby zapewnić dostęp do Siebie, Bóg zbliżył się do ludzi w postaci bezbronnego, potrzebującego opieki Niemowlęcia.
Ewangeliczne opisy Bożego Narodzenia ukazują także wędrówkę człowieka do Boga. Do Dzieciątka Jezus przychodzą, zarówno Żydzi jak i poganie. Przybywają pasterze, którzy niejako przypadkowo pilnują trzody w pobliżu Betlejem, ale też za przewodem gwiazdy, z odległych krain wyruszają pogańscy mędrcy. Jedni i drudzy rozpoznają w Dzieciątku Zbawiciela i w geście adoracji oddają Mu pokłon.
Celem wędrówki Boga do człowieka jest zbawienie, celem zaś wędrówki człowieka do Boga jest pokorna adoracja. Życzę Wam wszystkim czytającym te słowa, abyście adorując Boga w znaku Betlejemskiego Dzieciątka, odnowili w sobie godność dziecięctwa Bożego. Niech Maryja i św. Józef otoczą Was swoją opieką i uczą jak żyć z Jezusem na co dzień.
W duchowej jedności i z serdecznym pozdrowieniem.
s. Lucyna Lubińska CST
przełożona generalna
Boże Narodzenie 2022
