Panie, któż poznał Twój zamysł, gdybyś Ty sam nie dał mu mądrości? /Mdr 9, 17/
Powyższy tekst został przytoczony podczas Liturgii Słowa w dniu kanonizacji dwóch niezwykle młodych świętych: Pier Giorgia Frassati i Carla Acutis. Chociaż w Księdze Mądrości pytanie to przypisywane jest Królowi Salomonowi, w tym przypadku doskonale wpisuje się w życiorys nowych świętych. Zarówno Pier, jak i Carlo odczytali tę Bożą mądrość właściwie. Choć nie było to oczywiste i od razu zrozumiałe, pozwolili prowadzić się Duchowi Świętemu.
Piotr poznał Pana Jezusa poprzez szkołę i grupy kościelne. O przynależności do Jezusa dawał świadectwo innym swoim radosnym życiem, służbą ubogim, modlitwą przed Najświętszym Sakramentem oraz podczas przyjacielskich wypraw w góry. Wiara dla Piotra nie była prywatną sprawą, jak mówił Leon XIV, ale wielkodusznym zaangażowaniem w życie społeczne, w tym przypadku Turynu.
Carlo spotkał Chrystusa dzięki rodzinie. Odkrywał Go w ubogich, radosnych zabawach z kolegami, prowadzeniu stron internetowych. Często powtarzał: „Słońce opala, a Chrystus daje siłę do świętości. Ludzie tak bardzo dbają o piękno swojego ciała, a tak mało o piękno duszy”.
Mnie osobiście urzekły słowa Carla: „Dziś widzimy ogromne kolejki do wejścia na stadiony olimpijskie, do kin, teatrów, oper czy salonów mody, ale wcale nie widać kolejki do tabernakulum. To piękne, prawdziwe – a zarazem smutne, bo dziś ‘Miłość nie jest kochana’, jakby tu dodał św. Franciszek z Asyżu”.
Święci Carlo Acutis i Pier Giorgio Frassati na ziemi pokazali swój zintensyfikowany, krótkodystansowy bieg autostradą do nieba. Dziś patrzą na nas i życzą świętej determinacji. Wiedzą, że nie będzie łatwo, ale warto! Ich bieg był krótki, nasz jest rozłożony w czasie. Pozwólmy, by z Bożą pomocą nabrał własnego tempa, abyśmy mogli ukończyć go z klasą, zachowując łaskę wiary.
s. Agnieszka Jaworska CST
