„Pracujmy razem dla zbawienia dusz.
Mamy tylko nasze życie – jeden dzień – by je ratować.
Następnym dniem będzie wieczność”.
Około dwóch i pół roku rozpoczęliśmy piękny projekt „PRZYGARNIJ MNIE”. Dwadzieścioro dzieci jest w tzw. adopcji na odległość i jest to ogromna pomoc dla tych rodzin. Główne wydatki realizujemy związane ze szkołą, ale ostatnio była to ogromna pomoc w leczeniu szczególnie dentystycznym oraz pomoc w zakupie okularów.
Przychodząc do Zgromadzenia, każda z Sióstr miała swój osobisty cel i charyzmat, który w dniu poświęcenia swego życia Bogu przez śluby zakonne, złączył się z charyzmatem Zgromadzenia by: Szerzyć miłość dla Najwyższej miłość. W tej, niezwykłej drodze do Królestwa Bożego potrzebujemy Boga, ale także spotkań umocnienia siostrzanego.
Ks. A. P. Szelążek był wybitnym człowiekiem o nieprzeciętnych cechach i zaletach charakteru, o rozległych zainteresowaniach religijnych, społecznych i narodowych, ale przede wszystkim był to człowiek dobroci. Prowadzona przez Ks. Szelążka działalność dobroczynna odkrywa prawdziwe zalety jego serca. Miłosierdzie względem opuszczonych, doświadczonych przez los lub dotkniętych chorobą stanowi bowiem jeden z podstawowych rysów jego charakteru.
Zgromadzenie sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus poprzez agregację do Karmelu uczestniczy w łaskach, modlitwach i duchowości, czerpiąc z bogatego dziedzictwa świętych Karmelu. Przypadające w kalendarzu liturgicznym (15 października) wspomnienie św. Teresy z Avila obchodzone jest w Zgromadzeniu w rycie uroczystości. W tym dniu, z racji duchowej łączności z wielką Rodziną Karmelitańską mamy możliwość uzyskania odpustu zupełnego oraz sprawowania Liturgii Godzin w randze uroczystości.
W kolejnym spacerze po Rzymie, w poszukiwaniu śladów obecności św. Teresy z Lisieux, siostry dotarły do kościoła OO. Karmelitów, w którym znajduje się mantyla, czyli welon, który miała na głowie Teresa w czasie audiencji z papieżem Leonem XIII.
Główna Msza św. za Zgromadzenie została odprawiona o godz. 18.00 pod przewodnictwem ks. Antoniego Skowrońskiego, proboszcza konkatedry, która zgromadziła licznych parafian. W homilii ksiądz proboszcz podkreślił piękno życia św. Teresy oraz drogę która przeszła w prostocie, pokorze i miłości. Wyraził podziękowanie siostrom za obecność na różnych odcinkach pracy parafialnej i duszpasterskiej.
Kończąc rok szkolny w Boliwii również kończymy rok katechetyczny. Pierwszym owocem roku katechetycznego jest chrzest święty naszych wychowanków. W tym roku ponad dziesięcioro dzieci przygotowywało się do chrztu świętego. Bardzo się cieszymy, bo dokładnie to wydarzenie jest takim punktem kulminacyjnym naszej misji.
Ciągle zajęta codziennymi obowiązkami, czasowo odłożyła na bok sprawę powołania w Wasilkowie Stowarzyszenia Pracownic Niepokalanej. W pewnym sensie wymogła to na niej sytuacja formalna. Okazało się, że o ile chciała stanąć na czele swego Stowarzyszenia, musiała być obywatelką polską. A nadal była obywatelką Stanów Zjednoczonych. Dopiero 1 czerwca 1936 roku udała się do Starostwa Powiatowego w Białymstoku, gdzie złożyła oświadczenie, iż pragnie uzyskać polskie obywatelstwo i jednocześnie zrzeka się dotychczasowego obywatelstwa amerykańskiego.
Św. Teresa od Dzieciątka Jezus bardzo realnie przeżywała rzeczywistość ziemską, ale jej nadzieja była tak mocna, że wznosiła ją ku rzeczywistości niebieskiej. Życie i proces duchowego wzrostu Teresy może być zatem postrzegany jako znak pielgrzymki nadziei ważny i czytelny dla naszych czasów.
