Nadzieja pozwoliła św. Teresie ufać Bogu, że niebo będzie jej udziałem, a nawet już się nim staje.

Miłość Teresy wypływała z jej bezgranicznej niemocy i bezgranicznej ufności. Pisała, że im bardziej jesteśmy słabi, bez pragnień i cnoty, tym bardziej nasze serce jest podatne na przemieniającą nas łaskę.

Miłość do Maryi wzrastała w niej już od dziecka. Kult i nabożeństwo do Maryi w domu Martin były naturalnym rozwojem w wierze. Dodawanie imion „Maria” każdemu dziecku z rodziny Martin

Mała święta odnalazła na kartach Ewangelii Biblijną przesłankę duchowości dziecięctwa duchowego. Słowa Chrystusa: „Kto nie przyjmuje Królestwa Bożego jak dziecko nie wejdzie do niego” (Mk 10, 15) traktowała jako klucz

Nasza Patronka żyła głęboko tajemnicą Najświętszego Oblicza Pana Jezusa, które kontemplowała podobnie jak dziecięctwo Boże. Na fotografii Teresa trzyma w dłoniach dwa obrazy: jeden przedstawiający Dzieciątko Jezus, drugi Oblicze z chusty Weroniki.

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus w swojej duchowości miała doskonałe wyczucie, że Bóg żąda od niej dziecięctwa ducha, szczególnej zażyłości z Dzieciątkiem Jezus.

„W sercu Kościoła mej Matki będę Miłością”, to słowa św. Teresy, które wyrażały jej miłość do Kościoła – Matki. Wymiar eklezjalny towarzyszył Teresie od lat dziecinnych, kiedy została włączona do wspólnoty ludzi wiary poprzez chrzes

W tym roku przypada 125. rocznica śmierci św. Teresy od Dzieciątka Jezus, karmelitanki, doktor Kościoła. Wskazana przez nią mała droga stała się inspiracją i sposobem życia wielu Zgromadzeń, osób świeckich, żyjących duchowym przesłaniem św. Teresy.

Święta Teresa od Dzieciątka Jezus, mając zaledwie 24 lata osiągnęła świętość. Zachwyca nas jej głębokie, proste, czyste piękno, jakie zostało w niej objawione Kościołowi i światu.