Drodzy Przyjaciele Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus!
W dniu, w którym wspominamy naszą ukochaną Patronkę – św. Teresę z Lisieux – niech z naszych serc popłynie pieśń dziękczynienia Bogu. Słowami św. Jana Pawła II uwielbiajmy Boga za ten niezwykły dar: „Dziękujmy Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu za świętą Teresę z Lisieux. Dziękujmy za to głębokie, proste, czyste piękno, jakie zostało w niej objawione Kościołowi i światu. To piękno zachwyca.”. Zachwyca nas ten „kwiat świętości” – cichy, prosty, ale niezwykle promienny.
Jej życie pokazuje, że prawdziwa świętość dostępna jest każdemu, kto oddaje codzienność Bogu i podejmuje małe gesty miłości – z wielką miłością. To droga możliwa także dla każdego z nas.
Święta Teresa od dzieciństwa wiedziała, że trzeba pracować nad sobą, walczyć z własnymi wadami i nieustannie wzrastać w miłości do Jezusa. Mówiła: „Miłość jest tak potężna w działaniu, że potrafi wyciągnąć korzyść ze wszystkiego – z dobrego i złego – i przemienić moją duszę w siebie.”
Jej codziennym pokarmem duchowym była Ewangelia. Pisała: „Zaledwie skieruję wzrok na Ewangelię, oddycham wonią Jezusa i wiem, w którą stronę biec. Żyć Ewangelią – to żyć Miłością. Zawsze moim pragnieniem było Ciebie jedynie miłować (…) innej chwały nie szukam.”
Dla św. Teresy najważniejsza była miłość – cicha, ofiarna, codzienna. Jej „mała droga” to sposób życia dla każdego: polega na robieniu drobnych rzeczy z wielką miłością, bez oczekiwania na uznanie czy nagrodę. Jak pisała: „Staram się, aby życie moje było aktem miłości. Tylko miłość może nas uczynić miłymi Bogu – i ta miłość jest jedynym dobrem, o które się ubiegam.”
Dla nas, jej czcicieli, to ogromne zaproszenie – by uczynić z miłości program swojego życia. Nie chodzi o nadzwyczajne dzieła, ale o codzienną wierność, cierpliwość, dobroć wobec bliźnich, modlitwę, służbę, przebaczenie i czułość. Niech nasza modlitwa, postawa, praca i trud codzienności będą świadectwem tej miłości – pokornej, cichej, ale mocnej.
Życzę Wam, Drodzy Przyjaciele Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus, aby nasza „mała święta” prowadziła nas swoją „małą drogą”, ucząc nas ufać, kochać i oddawać się Bogu we wszystkim.
Z darem modlitwy.
s. Łucja Mentel CST
przełożona generalna
