8 lutego br. w parafii pw. św. Aleksandra w Suwałkach, z okazji 30. rocznicy odejścia do Domu Ojca ks. Kazimierza Aleksandra Hamerszmita, uczniowie suwalskich szkół pod kierunkiem s. Teresy Kalskiej i p. Adrianny Rybak zaprezentowali dwukrotnie program artystyczny pt. „Sługa Miłości – ks. Kazimierz Aleksander Hamerszmit”.
Młodzi artyści postawili trzy pytania:
Kim jest sługa i jak tę misję w swoim życiu realizował ks. Kazimierz Aleksander Hamerszmit?
Czym jest miłość?
W jaki sposób swoją służbę w imię miłości wypełniał ks. Kazimierz?
W odpowiedziach przywołano liczne świadectwa.
Był wiernym kapłanem. Głęboko wierzył Bogu. Sercem kochał Maryję i z ufnością zawierzał św. Józefowi. W swojej kapłańskiej posłudze był bezgranicznie oddany Bogu i bliźnim, wiernie spełniając wolę Pana. Z miłością wspierał potrzebujących – dobrym słowem, nadzieją, modlitwą oraz pomocą materialną. Był cierpliwym spowiednikiem. Często oczekiwał w ostatnim konfesjonale po lewej stronie nawy naszego kościoła na tych, którzy pragnęli pojednać się z Bogiem.
W programie przypomniano również jego słowa:
„Najdrożsi! Ceńmy sobie obecność Pana Jezusa w Kościele. Chętnie uczestniczmy we Mszy Świętej. Odwiedzajmy tego Więźnia Miłości, aby tu rozpalać nasze serca miłością Bożą.”
„Cieszcie się, kochane dzieci, że spotkacie się z Panem Jezusem w Komunii Świętej. On jest waszym Największym Przyjacielem. On was odkupił i zostawił środki do zbawienia: Kościół z sakramentami świętymi.”
„Najświętszy Sakrament jest darem miłości, ale nakłada też na nas obowiązki: abyśmy umieli przebaczać, wspomagali biednych, pocieszali nieszczęśliwych oraz nieśli ulgę chorym i cierpiącym.”
„Kto decyduje się na częstą Komunię Świętą, decyduje się na dobre i święte życie, aby wszyscy widzieli tę dobroć i świętość w domu, w szkole, na ulicy i w Kościele.”
Po każdej Komunii Świętej ks. Kazimierz modlił się i zachęcał innych do modlitwy:
„Boże, tylko Tobie ufam. W Tobie pokładam nadzieję. Ciebie proszę o pomoc. Ty jesteś moją siłą, radością i chwałą. Ty jesteś moim pocieszeniem, lekarstwem i podporą.”
Wystąpienie podsumowano słowami: Całe życie naszego sługi Bożego było pełne miłości. Wyraża je myśl wypowiedziana słowami św. Jana Pawła II:
„Miłość mi wszystko wyjaśniła,
Miłość mi wszystko rozwiązała.
Dlatego uwielbiam tę Miłość,
gdziekolwiek by przebywała.”
Na zakończenie jeden z uczniów zagrał na trąbce pieśń eucharystyczną „Panie, dobry jak chleb”, podkreślając dobroć Sługi Miłości i upamiętniając dzień jego odejścia do Domu Ojca – 5 lutego 1996 r., przypadający we wspomnienie św. Agaty.
s. Teresa Kalska CST
