„Człowiek i jego życie jawią się nam jako jeden z najwspanialszych cudów stworzenia”.
(Jan Paweł II, Evangelium Vitae, 84)
Wojna w Ukrainie pokazuje jak kruche i słabe jest życie ludzkie. W jej obrazach widzimy manifestację zła i przemocy. Jedni giną w ataku, inni w obronie własnej Ojczyzny. Słyszymy o bombardowanych szpitalach, o niewinnie ginących cywilach, o kobietach rodzących dzieci w schronach. Te dramaty przekonują jak bezsensowna jest wojna, która głosi pochwałę „cywilizacji śmierci”. Dziś, z echem słów Maryi – wypowiedzianych „TAK” dla życia – w scenie Zwiastowania, przeplatają się słowa agresji i śmierci. Należy zrobić wszystko, aby zapobiec złu, które zabija.
To właśnie dlatego – 25 marca 2022 r. – Ojciec święty Franciszek powierzy Rosję Niepokalanemu Sercu Maryi. W tym akcie zawierzenia Ludzkość oczekuje afirmacji i szacunku dla każdego ludzkiego życia. Aby każdy człowiek, który został uczyniony na Obraz Boży stał się manifestacją cywilizacji Miłości. Aby Bóg Który nie męczy się człowiekiem, mógł bez obaw czynić go nadal swoim sprzymierzeńcem w dziele stworzenia.
Nie wszyscy jednak ojcowie i matki właściwie korzystają z kredytu zaufania jakim obdarzył ich Bóg. Często odmawiają prawa do życia własnemu dziecku, poddając go aborcji. To dla tych skrajnie smutnych sytuacji, Kościół proponuje duchową adopcję.
Co to jest Duchowa Adopcja?
Duchowa adopcja jest to szczególna forma modlitwy w intencji dziecka zagrożonego aborcją. Osoba, która podejmuje Duchową Adopcję zobowiązuje się przez 9 miesięcy do odmawiania codziennie jednej tajemnicy różańca i odczytania modlitwy (patrz niżej) w intencji dziecka. Chociaż dziecko przez fakt duchowej adopcji jest nieznane to poprzez wiarę tworzy się z nim szczególna więź.
Skąd wziął się pomysł na modlitwę za dzieci jeszcze nienarodzone?
Jan Paweł II, w encyklice Evangelium vitae z 25 marca 1995 roku wyraził potrzebę stworzenia Święta, które będzie budziło w ludziach wrażliwość na sens i potrzebę przyjmowania nowego życia. W odpowiedzi na to pragnienie, trzy lata później, ogłoszono, że dzień 25 marca będzie: DNIEM ŚWIĘTOŚCI ŻYCIA. Jego celem jest budzenie szacunku do życia i przeciwstawianie się wszystkim formom jego niszczenia.
Motywacją do angażowania się w to dzieło duchowej adopcji mogą być słowa Jana Pawła II: „Człowiek już w łonie matki należy do Boga, bo Ten, który wszystko przenika i zna, tworzy go i kształtuje swoimi rękoma, widzi go, gdy jest jeszcze małym, bezkształtnym embrionem i potrafi w nim dostrzec dorosłego człowieka, którym stanie się on w przyszłości i którego dni są już policzone, a powołanie już zapisane w księdze żywota” (EV 61).
Nie bądźmy obojętni na los dzieci, które giną na wojnie czy pod sercem własnej matki wydając jedynie „niemy krzyk”. Ten krzyk słyszy Bóg, On upomni się o każde życie, tak, jak upomniał się o niewinną krew Abla. Bądźmy solidarni z tymi którzy są najbardziej bezbronnymi.
Modlitwy w intencji adoptowanego dziecka i jego rodziców:
Panie Jezu, za wstawiennictwem Twojej Matki, Maryi, która urodziła Cię z miłością, oraz za wstawiennictwem świętego Józefa, człowieka zawierzenia, który opiekował się Tobą po urodzeniu, proszę Cię w intencji tego nienarodzonego dziecka, które duchowo adoptowałem, a które znajduje się w niebezpieczeństwie zagłady. Proszę, daj rodzicom miłość i odwagę, aby swoje dziecko pozostawili przy życiu, które Ty sam mu przeznaczyłeś. Amen.
s. Agnieszka Jaworska CST
