W II niedziele Adwentu, z inicjatywy Konferencji Episkopatu Polski obchodzimy już po raz 22. Dzień Modlitwy i Pomocy Materialnej Kościołowi na Wschodzie.
Celem tego dnia jest duchowe i materialne wsparcie Kościoła katolickiego w krajach Europy Wschodniej, Rosji i Azji Środkowej czyli: Białorusi, Litwy, Łotwy i Estonii, Ukrainy, Rosji, Mołdawii, Armenii, Gruzji, Kazachstanu, Tadżykistanu, Kirgizji i Uzbekistanu. Warto zauważyć, że ta pomoc z roku na rok zmienia się i ewaluuje. Wcześniej była to głównie pomoc remontowo-budowlana, mająca na celu przywrócenie do używalności zniszczonych świątyń i innych obiektów sakralnych. Obecnie pomoc ta płynie przede wszystkim dla dzieł takich jak: świetlice środowiskowe, przedszkola, domy dziecka, domy seniora, domy samotnej matki, przytuliska dla bezdomnych kuchnie i stołówki dla najbiedniejszych. Wśród tych dzieł są projekty edukacyjne wspierające dzieci i młodzież z rodzin ubogich.
Oprócz niesienia konkretnej pomocy materialnej warto podkreślić codzienną służbę osób duchownych i świeckich w posłudze Kościołowi na Wschodzie. Obecnie tam pracuje 198 kapłanów diecezjalnych, 387 kapłanów zakonnych, 320 sióstr i 40 braci zakonnych z Polski oraz duża grupa wolontariuszy świeckich. Są oni naszymi ambasadorami w tych miejscach, gdzie brak pasterzy Kościoła lokalnego.
Warto dodać, że na Ukrainie pracują także siostry Terezjanki w dwóch miejscowościach: w Berdyczowie i w Łucku. Posługa sióstr jest szczególnie ważna w czasach, kiedy laicyzacja daje znać o sobie nie tylko w krajach Europy Zachodniej, ale także na Wschodzie. Przekazywanie wiary jest trudnym zadaniem, a zatem dawanie świadectwa o niej swoim życiem jest dziś na „wagę złota”.
Składane środki pieniężne do puszek, 5 grudnia niech przyniosą skuteczną pomoc tym, którzy na nie czekają. Tym zaś, którzy dzielą się z potrzeby swojego serca niech Bóg wynagrodzi pokojem i błogosławieństwem.
Wybudowanie kościoła dziś jest stosunkowo proste, wystarczy mieć odpowiednie fundusze, ale wybudowanie świątyni ducha wymaga wielkiego wysiłku i zaangażowania, a na tę budowlę niewątpliwie czeka Bóg.
s. Agnieszka Jaworska CST
