DZIEŃ SZÓSTY– 27 WRZEŚNIA
Codzienność w której jest miejsce na upadek i grzech. Miłosierdzie nade wszystko.
Jedną z trudniejszych lekcji, której doświadczamy w życiu, to poczucie własnej niemocy i ograniczoności. I choć upadki i grzech są wpisane w naszą naturę, skażoną grzechem pierworodnym, to doświadczenie tej prawdy na sobie samym niezmiernie boli. Jesteśmy w stanie wszystko zrozumieć, zaakceptować, do momentu, kiedy własna niemoc na tyle nas przytłacza, że jakoby bierze nad nami przewagę. To trudna prawda o sobie, która potrafi złamać niejedną duszę postępującą już na drogach Pańskich. Św. Teresa, miała podobne doświadczenie własnej niemocy, ale potrafiła przekuć ją w duchowe bogactwo. Wyznaje bardzo odważnie:
„Czuję, że choćby sumienie moje było obciążone wszystkimi możliwymi grzechami, poszłabym z sercem złamanym żalem rzucić się w ramiona Jezusa, ponieważ wiem, jak On kocha marnotrawne dziecko, które powraca do Niego”. I dodaje: „Jeśli się wznoszę do Boga przez ufność i miłość, to nie dlatego że w swym uprzedzającym miłosierdziu zachował mą duszę od grzechu śmiertelnego”.
Codzienność, w której jest miejsce na upadek i grzech nie może osłabiać naszej wędrówki do świętości. Teresa sama mówiła, że miłość stale ją oczyszczała i odnawiała. Zresztą nasze upadki nie dowodzą, że się zatrzymaliśmy; idąc, również się upada. Jeśli upadek naprawiamy pokorą, to jak mówi Teresa
„miłość, która umie wyciągnąć korzyść ze wszystkiego, strawi szybko wszystko, co może nie podobać się Jezusowi; On posłuży się nawet naszymi błędami dla naszego postępu, pozostawiając w głębi serca pokorny i głęboki pokój”.
Bóg ma co do nas zamiary pełne miłosierdzia. Wszystkim kieruje dla naszego dobra. Jeśli całkowicie zdamy się na Niego, wypełniając wiernie Jego świętą wolę, jakakolwiek będzie droga, którą nas prowadzi, dojdziemy do oglądania Jego samego twarzą w twarz.
Jezu, zawierzam Tobie moją codzienność, w której doświadczam swoich ułomności. Niech spłonął w Twoim wszechogarniającym Miłosierdziu.
Z wiarą i ufnością odmów Koronkę Dziecięctwa Duchowego prosząc abyś z poddaniem Bogu podnosił się z każdego upadku.
s. Dawida Prusińska CST
