Matka Bernarda Genowefa Nakonowska (od Ran Pana Jezusa)
ur. 10.VIII.1899 r. we Włocławku, zm. w Ścinawce Dolnej 29.I.1967 r.
Do Zgromadzenia wstąpiła 20.VI.1933 r.;
I profesję złożyła w dniu 5.I.1937 r.
W Zgromadzeniu podejmowała obowiązki głównie przełożonej domowej.
Podczas II i III Kapituły Generalnej została wybrana na Przełożoną generalną
i pełniła swą posługę od 30.X.1947 r. do 30.XII.1959 r.
Ważnym wydarzeniem w życiu Zgromadzenia była II Kapituła Generalna, która odbyła się 30 grudnia 1947 r. w Ścinawce Dolnej. Na urząd przełożonej generalnej została wybrana matka Bernarda Nakonowska, urodzona w 1899 roku we Włocławku, która głębokim życiem wewnętrznym, gorliwością o zbawienie dusz, prostotą i dziecięcą szczerością wobec Boga, była żywym przykładem terezjańskich cnót. Podczas sprawowania urzędu przełożonej generalnej zyskała ona szacunek, zaufanie i miłość u sióstr. Do dziś w opinii Zgromadzenia, matka Bernarda uważana jest za osobę charyzmatyczną, wyróżniającą się osobistą świętością.
Najważniejszym zadaniem, po objęciu urzędu nowomianowanej przełożonej generalnej matki Bernardy, było utrzymanie jedności w Zgromadzeniu oraz dostosowanie życia sióstr do obowiązujących konstytucji. Dla jasnego obrazu i nakreślenia właściwego kierunku w Zgromadzeniu zwizytowała wszystkie wspólnoty, nawiązała kontakt z Założycielem Zgromadzenia biskupem Adolfem Piotrem Szelążkiem.
Wielką troską objęła matka sprawę formacji sióstr oraz zorganizowanie dobrego nowicjatu. W trosce o rozwój Zgromadzenia matka Bernarda zwróciła uwagę na lepsze przygotowanie sióstr do pracy apostolskiej, stąd też wiele sióstr dokształcało się.
Drugi okres rządów m. Bernardy (1954 – 1959) służył dalszemu utrwalaniu życia zakonnego w Zgromadzeniu i były to lata nieco łatwiejsze. Odbywało się dalsze kształcenie sióstr, prowadzone były wspólne rekolekcje, siostry podejmowały prace na placówkach w miarę swoich sił, a kurie biskupie okazywały zadowolenie z działalności apostolskiej Zgromadzenia.
Matka Bernarda Nakonowska, prostolinijna i życiowo mądra z oddaniem służyła Zgromadzeniu. Posiadała dużo energii, siły woli oraz autentyczną miłość do Zgromadzenia aby sprostać wszelkim doświadczeniom.
s. Dawida Prusińska CST
