„Na ziemi nie trzeba się przywiązywać do niczego, nawet do najniewinniejszych rzeczy,
gdyż zabraknie ich wam w chwili, gdy najmniej o tym się myśli.
Jedynie to, co wieczne, może nas zadowolić”.
Matka Bernarda głęboko wierzyła, że tam gdzie zawodzą ludzie, Bóg zawieść nie może i na pewno przyjdzie z pomocą. Dlatego, chociaż obolała i cierpiąca, była człowiekiem pełnym wewnętrznego pokoju i otwarcia na sprawy innych, nieustannie zabiegającym o prawdziwą jedność i zgodę w powierzonych sobie wspólnotach.
W trwającym procesie zmierzającym do beatyfikacji Sł. Bożego Adolfa Piotra Szelążka, prezentujemy duchową jego sylwetkę, aby przypomnieć tę wielką postać Kościoła, jak również przybliżyć jego zaangażowanie w sprawy Kościoła, Ojczyzny, bliźniego.
Siostra Bernarda zawsze chętnie podejmowała wszystkie zlecone jej prace od tych najprostszych w kuchni, domu i ogrodzie, aż po organizowanie pracy na nowych placówkach. Dzięki zaletom jej serca i umysłu połączonym z wybitnym zmysłem organizacyjnym wielokrotnie pełniła funkcje Przełożonej domu.
Ewangelia V Niedzieli Zwykłej to również zaproszenie Jezusa w naszą codzienność. Jeżeli chcemy w naszym życiu wydać owoce, musimy przekraczać siebie, swoje przyzwyczajenia, schematy. Inaczej, wcześniej czy później wejdziemy w przeciętność.
Droga, którą Jezus prowadził m. Bernardę do siebie nie była łatwa i prosta. Gdy Genowefa podjęła decyzję o wstąpieniu do zakonu (miały to być prawdopodobnie Siostry Magdalenki w Krakowie) i wyjechała z domu, została w drodze okradziona ze wszystkich pieniędzy. W wyniku tego przykrego doświadczenia musiała zmienić plany i podjęć pracę.
O dzieciństwie i młodości matki Bernardy wiemy niewiele i to głównie dzięki spisanemu świadectwu jej młodszej siostry Heleny. Helena i Karol byli rodzeństwem z drugiego małżeństwa pana Franciszka Nakonowskiego. Genowefa jednak całym sercem kochała i szanowała zarówno swą drugą matkę, jak i młodsze rodzeństwo.
W najbliższym czasie na naszej stronie internetowej pragniemy udostępnić archiwalne materiały dotyczące matki Bernardy Nakonowskiej CST. Mamy nadzieję, że popularyzacja postaci tej niezwykłej Terezjanki, ukaże nadzwyczajne bogactwo jej osobowości i pobożności, zachęci do życia w duchowej gorliwości, a przede wszystkim zachwyci nas i duchowo umocni. Ufamy, że matka Bernarda Nakonowska stanie się dla wielu z nas przykładem prawości i wytrwałości w dążeniu do celu.
Pierwszy znak uczyniony przez Chrystusa w Kanie Galilejskiej duchowo wiąże się z Uroczystością Objawienia Pańskiego i Świętem Chrztu Pana Jezusa w Jordanie. Te trzy wydarzenia z początku Jego ziemskiego życia i początku publicznej działalności objawiają kim jest Jezus narodzony w Betlejem, Jezus z Nazaretu, i jaka jest Jego ziemska misja.
2 lutego Kościół obchodzi święto Ofiarowania Pańskiego. W ten sposób cały lud Boży przeżywa na nowo to, co wydarzyło się w świątyni Jerozolimskiej - Maryja wraz z Józefem ofiarowała Dzieciątko Jezus Bogu Ojcu, a Symeon ogłosił, że nowo narodzony Syn Boży jest Światłem świata i Zbawieniem narodów. Tego dnia z woli papieża Jana Pawła II, obchodzimy w Kościele Światowy Dzień Życia Konsekrowanego, ustanowiony w 1997 roku.
Serdecznie zapraszamy na dzień skupienia do Domu Generalnego w Podkowie Leśnej wszystkie młode osoby, które chciałyby spotkać się z siostrami Terezjankami, poznać charyzmat zgromadzenia oraz dowiedzieć się ciekawych rzeczy na temat małej drogi.
