Rodzeństwo_4
Rodzeństwo może być również dla siebie nawzajem świadkami wiary oraz nauczycielami wzajemnego szacunku, odpowiedzialności i właściwie rozumianego posłuszeństwa.
„Na ziemi nie trzeba się przywiązywać do niczego, nawet do najniewinniejszych rzeczy,
gdyż zabraknie ich wam w chwili, gdy najmniej o tym się myśli.
Jedynie to, co wieczne, może nas zadowolić”.
Rodzeństwo może być również dla siebie nawzajem świadkami wiary oraz nauczycielami wzajemnego szacunku, odpowiedzialności i właściwie rozumianego posłuszeństwa.
Niebawem będę o dekadę starszy, niż św. Teresa w chwili swojej śmierci. Nie przeszkadza jej to wcale coraz bardziej być dla mnie wychowawczynią. Często – chyba częściej, niż bym sobie życzył – budująco zawstydza mnie swoją dojrzałością i przenikliwością z kart „Dziejów duszy”. Uczy mnie zaufania Panu Bogu i jego działaniu w ludziach i przez ludzi, a przez to delikatności i cierpliwości wobec tych ostatnich.
Teresa Martin wstąpiła do Karmelu w Lisieux 9 kwietnia 1888 r. przyjmując imię Teresa od Dzieciątka Jezus. Podczas pierwszych miesięcy pobytu w klasztorze, wyznaje, że “spotkała więcej cierni aniżeli róż”. Dzień obłóczyn Teresy Martin zaplanowano na październik 1888 r., ale ze względu na stan zdrowia Ludwika Martin (ojca Teresy) opóźniono obłóczyny o trzy miesiące, do 10 stycznia 1889 r.
Przykład rodziców i chrześcijańskie wychowanie w rodzinie sprawiają, że dzieci świadomie i wolności naśladują Jezusa Chrystusa oraz realizują Jego naukę w swoim życiu. Miłość do Boga i człowieka staje się podstawowym kryterium ich wyborów.
Św. Teresa od Dzieciątka Jezus w zakonie przeżyła 10 lat, zmarła mając niecałe 25 lat – 30 września 1897 r. Zewnętrznie była, można powiedzieć, zwykłą siostrą zakonną, żyjącą w zamkniętym klasztorze w małym miasteczku na Północy Francji. Jednak po jej śmierci, zaczyna się dziać coś dziwnego. Po opublikowaniu jej wspomnień duchowych, Dziejów Duszy, staje się jedną z najpopularniejszych świętych Kościoła.
Łaska chrztu świętego odnawia się w nas, ilekroć przystępujemy do sakramentu pokuty, Eucharystii, postępujemy jak “dzieci światłości”. Te niezatarte znamię Ducha Świętego, poprzez przyjęty chrzest święty, jest bramą do osiągnięcia zbawienia.
Papież emeryt Benedykt XVI – zmarły w sobotę, 31 grudnia 2022 r., w wieku 95 lat – i święta Teresa z Lisieux, której 150. rocznicę urodzin Kościół obchodził 2 stycznia 2023 roku, zanim wydali ostatnie tchnienie, wypowiedzieli te same słowa wyrażające miłość do Boga.
Pójdźmy i my złożyć dary Jezusowi: złoto naszego życia, kadzidło naszych modlitw i mirrę naszego cierpienia. Pójdźmy tam, gdzie Jezus rodzi się każdego dnia, na ołtarzach naszych Kościołów. Prośmy o błogosławieństwo dla rodzin. Wyznajmy wiarę, znacząc litery na drzwiach naszych domów.
6 stycznia obchodzimy Światowy Dzień Misyjny Dzieci. Został on ustanowiony w 1950 roku przez papieża Piusa XII. Jego głównym przesłaniem jest podkreślenie duchowej łączności dzieci z całego świata. Tegoroczny program Papieskich Dzieła Misyjnych obejmuje pomocą dzieci w Papui-Nowej Gwinei. Ten odległy skrawek ziemi na Oceanie Spokojnym jest bardzo młodym Kościołem, borykającym się z wieloma problemami takimi jak: malaria, brak leków, prądu, brak dostępu do powszechnej edukacji i inne.
Tematem obecnego roku kościelnego, roku duszpasterskiego Kościoła w Polsce, jest wiara w Kościół. Nie przez przypadek biskupi polecają do rozważań właśnie taki temat. Żyjemy w dobie kwestionowania nadprzyrodzonej wiary w Kościół. Nadal funkcjonuje w życiu wielu osób ochrzczonych fałszywa ideologia ukształtowana przez mass media: „Chrystus: Tak – Kościół: Nie”.