„Na ziemi nie trzeba się przywiązywać do niczego, nawet do najniewinniejszych rzeczy,
gdyż zabraknie ich wam w chwili, gdy najmniej o tym się myśli.
Jedynie to, co wieczne, może nas zadowolić”.
ak wszyscy wiemy, od 14 lutego 2025 roku papież Franciszek przebywa w rzymskiej klinice Gemelli. Nazwa tego szpitala jest bliska sercu wielu Polaków, ponieważ Ojciec Święty Jan Paweł II spędził tam czas po zamachu na swoje życie, który miał miejsce 13 maja 1981 roku. Obecnie modlitwy potrzebuje papież Franciszek, który zmaga się z chorobą obustronnego zapalenia płuc.
Według Papieża Jana Pawła II miłość Józefa do Maryi ma jakby dwa etapy, dwie płaszczyzny. Jest to najpierw miłość ludzka, męska miłość do kobiety. Zewnętrznie wyraża się ona w akcie zaślubin, podpisaniu umowy małżeńskiej. Natomiast drugim etapem jest to, czego dokonał Duch Święty podczas objawienia, które Józef otrzymał we śnie i później, gdy wziął swą małżonkę do siebie.
30 września 1924 r. ks. biskup otrzymał oficjalne powiadomienie, że z dniem 1 stycznia 1925 r. został zdymisjonowany ze stanowiska Kierownika Sekcji w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Jednocześnie zaproponowano mu funkcję konsultanta. To przykre doświadczenie przyjął w duchu poddania się woli Bożej.
Widok, jaki otwierał się przed kobietami był straszny. Tłum ludzi przewalał się przez ulicę. Każdy trzymał tobołek na plecach, a dzieci krzyczące i płaczące na rękach, i biegł. Byle dalej, byle dalej. Czasem tłum odskakiwał pod mury kamienic przed rozszalałymi końmi ciągnącymi w dzikim galopie armaty lub tabory wojskowe.
W czasie, gdy Maria Teresa ukrywała się najpierw przed Sowietami, a później przed Niemcami, w Wasilkowie ludzie bliscy jej sercu cierpieli straszne tragedie. Podczas radzieckiej okupacji miasteczka doświadczali gwałtów, grabieży i wreszcie deportacji w głąb azjatyckich republik Kraju Rad. Już 13 kwietnia 1940 roku Sowieci dokonali pierwszej wywózki wasilkowskich rodzin, głównie do Kazachstanu.
W lutym głównym i bardzo ważnym wydarzeniem dla naszej rodziny zakonnej były Dni Szelążkowe zorganizowane z okazji 75. rocznicy śmierci Sługi Bożego biskupa A. P. Szelążka, który erygował Zgromadzenie Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus do służby w Kościele.
Z troską o przyszłość Kościoła i suwerenność Ojczyzny, ks. bp A. P. Szelążek uczestniczył także w rozmowach dotyczących granic i terytorium II Rzeczypospolitej i roli duchowieństwa w odradzającym się państwie. Podkreślał, że katolicyzm narodu polskiego powinien być wzięty pod uwagę w kształtowaniu stosunków między państwem a Kościołem.
Proboszcz parafii św. Jana Apostoła i Ewangelisty w Knyszynie, ksiądz Franciszek Bryks, zmuszony do opuszczenia swojej siedziby, musiał zadowolić się pokoikiem u organisty. Właśnie tam odnalazła go Maria Teresa Olechno. W mieście, które stało się bastionem największego wcielonego zła, ksiądz widział tylko jedno miejsce, w którym mógł ja ukryć. Tym miejscem były podziemia kościoła.
W kościele Trinità dei Monti – Św. Trójcy na Górze w Rzymie przybyły relikwie św. Teresy z Lisieux na Rok Jubileuszowy 2025. Kościół ten należy do francuskiej fundacji z siedzibą we Włoszech i znajduje się pod opieka francuskiej ambasady. Zrzesza on pielgrzymów francuskojęzycznych. Zatem nic dziwnego że właśnie tu zostały umieszczone relikwie świętej z Lisieux.
W Księdze Apokalipsy, która językiem symbolicznym, poprzez nadprzyrodzone wizje opisuje dzieje ostatecznej walki Kościoła o zbawienie wieczne, na samym końcu pojawia się obraz wspólnoty zbawionych jako Oblubienicy Baranka Syna Bożego. Jeden z Aniołów Bożych mówi do św. Jana Apostoła: „Chodź, ukażę ci Oblubienicę, Małżonkę Baranka. I uniósł mnie w zachwyceniu na górę wielką i wyniosłą, i ukazał mi Miasto Święte – Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga” (Ap 21, 9-10).
