„Na ziemi nie trzeba się przywiązywać do niczego, nawet do najniewinniejszych rzeczy,
gdyż zabraknie ich wam w chwili, gdy najmniej o tym się myśli.
Jedynie to, co wieczne, może nas zadowolić”.
Duchu Święty, niech Twoje ożywcze tchnienie uświęca nasze serca. Umacniaj w nas ducha wiary i religijności. Niech owoce Twojego działania w naszym życiu będą widoczne dla innych i staną się świadectwem chrześcijańskiego życia. Przyjdź i wylewaj się na nas w obfitości!
Duchu Święty, spraw, abyśmy mężnie i odważnie walczyli z grzechem oraz słabością naszej ludzkiej natury. Uzdolnij nas do duchowej walki ze złem i pomóż nam wzrastać w świętości. Spraw, abyśmy żyli sprawiedliwie i pobożnie.
Duchu Święty, pomóż nam każdego dnia rozeznawać czego pragnie od nas Bóg i do jakich zadań nas powołuje. Oświecaj nas światłem swojej łaski, abyśmy mogli jak najlepiej wypełnić nasze życiowe powołanie.
W niniejszych rozważaniach pragniemy ukazać wewnętrzny dramat, rozdarcie człowieka po grzechu pierworodnym i uzdrawiającą moc łaski Chrystusa, która wytrysnęła z Najświętszego Serca przebitego na krzyżu. Z tego Serca narodziła się Kościół, cały sakrament Kościoła, w którym wszyscy mamy łaskę uzdrowienia i wiecznego zbawienia.
Duchu Święty, spraw, abyśmy byli wytrwali z dobrych postanowieniach i szczerze zabiegali o dobro naszych bliźnich. Naucz nas dzielić się z innymi duchowymi owocami naszej wewnętrznej pracy.
31 maja 2025 roku, w Święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, podczas modlitwy różańcowej w ogrodach Watykańskich, obecny był Papież Leon XIV. Skierował on do licznie zgromadzonych na modlitwie sióstr zakonnych, kapłanów oraz współpracowników Watykanu krótkie słowo. Powiedział, że różaniec „to gest wiary, który w prostocie i pobożności gromadzi nas pod matczynym płaszczem Maryi. To droga, na której słowo Boże odmierza kroki naszej wiary i nadaje im rytm wędrowania ku Ziemi Obiecanej.”
Duchu Święty, spraw, abyśmy nasze codzienne obowiązki i prace wykonywali na chwałę Bożą. Niech podejmowane przez nas działania przyczynią się do naszego osobistego rozwoju, rozwoju naszych rodzin i całego społeczeństwa.
Duchu Święty, spraw, abyśmy wzrastali w cnotach i miłości do Kościoła. Niech nasze słowa i czyny zawsze będą zgodne z nauką zawartą w Ewangelii. Naucz nas troszczyć się o wspólnotę Kościoła, do której należymy przez sakrament chrztu świętego.
Duchu Święty, spraw, abyśmy w naszej pobożności naśladowali przykład Najświętszej Maryi Panny, która była zawsze całkowicie oddana Tobie i wsłuchiwała się w Twoje boskie natchnienia. Niech Maryja, Oblubienica Ducha Świętego, będzie nam wzorem umiłowania Boga i ludzi.
Warto zadbać w swoim życiu o równowagę pomiędzy pracą, modlitwą i odpoczynkiem. Mamy nadzieję, że w poszukiwaniu woli Bożej pomoże wam nasz biuletyn, w którym znajdziecie nie tylko informacje o tym, co wydarzyło się w naszej rodzinie zakonnej, ale również kilka artykułów o tematyce formacyjnej.
