„Na ziemi nie trzeba się przywiązywać do niczego, nawet do najniewinniejszych rzeczy,
gdyż zabraknie ich wam w chwili, gdy najmniej o tym się myśli.
Jedynie to, co wieczne, może nas zadowolić”.
W tym roku przypada 96. rocznica kanonizacji św. Teresy od Dzieciątka Jezusa, francuskiej karmelitanki i doktor Kościoła powszechnego. Uroczystość kanonizacji miała miejsce 17 maja 1925 roku w Rzymie i była niewątpliwie wielkim wydarzeniem dla całego Karmelu i nie tylko.
Jezus wstępując do nieba, daje jednocześnie swoim uczniom nakaz misyjny, posyła do wszystkich narodów i ludów, aby świadczyli o Zmartwychwstaniu. Obiecuje również, że ich głoszeniu będą towarzyszyły znaki, które staną się potwierdzeniem autentyczności orędzia zbawienia.
W osobie św. Stanisława łączą się dwie głębokie miłości: do Boga i Jego Prawa, oraz do wciąż kształtującej się Polski. Zginął, ponieważ swoim troskliwym i stanowczym napominaniem, próbował poruszyć zatwardziałe i zagubione serce polskiego władcy.
Miłość weryfikuje się w czynach i postawie wobec bliźnich. Jest sprawdzianem naszego zjednoczenia z Bogiem. Im więcej we mnie miłości do bliźniego, tym czystsza i przejrzysta miłość do Boga.
Każdy, kto poznaje postać Sługi Bożego biskupa Adolfa Piotra Szelążka natrafia bardzo szybko na jego duchowy związek z karmelitanką bosą z Lisieux – św. Teresą od Dzieciątka Jezus. Trudno nam dzisiaj naświetlić genezę i początki bliskich relacji biskupa ze świętą. Wiemy, że biskup uczestniczył w beatyfikacji i kanonizacji Teresy od Dzieciątka Jezu w Rzymie.
Historia nadania Maryi tytułu Matka Kościoła jest bardzo ciekawa – szczególnie dla nas Polaków. Przekonanie, że Maryja jest duchowo Matką Kościoła istniało w tradycji Kościoła od czasów apostolskich. Od strony teologicznej tytuł ten wywodzi się z Pisma Świętego.
Zgromadzenie Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus, jako żywy organizm w Kościele podejmuje wysiłek i refleksję nad próbą scharakteryzowania własnej tożsamości. Jednym z ważnych elementów była refleksja na temat duchowego związku Zgromadzenia z Karmelem.
Piąta Niedziela Wielkanocy przywołuje nam niezwykły obraz wspólnoty Kościoła, wspólnoty do której przyłączył się św. Paweł. Ten, który z prześladowcy stał się wyznawcą i ewangelizatorem i razem ze wspólnotą chrześcijan głosi Zmartwychwstałego.
Terezjański kwietniowy Newsletter obfituje w wiele ciekawych wydarzeń, które dokonały się w życiu naszej Rodziny zakonnej, jak również w życiu Kościoła powszechnego. Trwamy w okresie Wielkanocnej radości ze zwycięstwa życia nad śmiercią, dobra nad złem, miłości nad nienawiścią. Dzięki Zmartwychwstałemu możemy doświadczać w życiu nieustannej paschalnej radości.
Życie chrześcijańskie to doświadczenie ciągłego umierania, które prowadzi do zmartwychwstania. Doskonałą nauczycielką wielkanocnej radości i paschalnej nadziei jest dla nas św. Teresa od Dzieciątka Jezus, która nosiła nieustannie w swoim sercu wiarę w życie wieczne.
