„Pracujmy razem dla zbawienia dusz.
Mamy tylko nasze życie – jeden dzień – by je ratować.
Następnym dniem będzie wieczność”.
Małość Teresy bierze swój początek z jej wielkiej zażyłości, miłości i więzi z Maryją. Mała droga: droga miłości, pokory, prostoty jest właściwie drogą, którą przeszła Maryja. Teresa odkrywa tę prawdę bardzo wcześnie. Jednak niewiele o tym mówi, jest to niejako jej sekret, ale ona żyje jak Maryja - miłością, prostotą i pokorą.
Wszyscy Święci rozumieli, że nie można wieść wygodnego życia, kiedy idzie się w ślad za Ukrzyżowanym Panem. Wyrzeczenie, asceza jest nie tylko moralnym obowiązkiem, ale i moralnym przywilejem. Bóg nie chce, byśmy czyniły coś, co przekracza nasze możliwości. Spróbujmy dać Mu niewielki znak, że chcemy zapominać o sobie, aby On mógł w nas wzrastać.
Miłość praktyczna św. Teresy nie była czystym owocem jej temperamentu czy cech naturalnych. Rodziła się ona z wysiłku i decyzji woli: „Piszę o miłości braterskiej: to jest czas jej praktykowania... jest wszystkim na ziemi. Kocha się Dobrego Boga według miary w jakiej się ją praktykuje”.
Współpraca z Duchem Świętym prowadzi Teresę do odkrycia małej drogi. Będąc w Karmelu i poszukując swojej drogi ku świętości szukała natchnienia w Piśmie świętym. Z niego czerpała moc i siłę, tu szukała światła.
Wielki wpływ na nawiązanie przyjaźni z Jezusem Chrystusem, na kształtowanie jej przez św. Teresę ma niewątpliwie środowisko rodzinne. Rodziców Teresy ożywia głęboka wiara. Teresa doskonale przypomina sobie szczęśliwe dni swego dzieciństwa. Zaraz po przebudzeniu odmawia z Pauliną modlitwy, bardzo często w ciągu dnia oddaje swe serce Panu Bogu, posługując się formułą, której się nauczyła od Matki.
Nowenna jest to dziewięciodniowe nabożeństwo błagalne, rozpoczynające zwykle obchody święta patronalnego. Rozpoczynając Nowennę do św. Teresy od Dzieciątka Jezus prezentujemy wskazówki do jej pobożnego odprawienia. Proponujemy rozważania na każdy dzień Nowenny, które znajdziecie na SoundCloud oraz Koronkę Dziecięctwa Duchowego jak również Litanię do św. Teresy. Niech przedstawione propozycje będą dobrą okazją do odprawienia Nowenny, jak również pogłębienia duchowości małej drogi.
O Teresie z Lisieux można powiedzieć z przekonaniem, że Duch Boży pozwolił, by jej serce objawiło bezpośrednio ludziom naszych czasów podstawową tajemnicę Ewangelii: fakt, że w rzeczywistości otrzymaliśmy „ducha przybranych dzieci, który sprawia, że wołamy: Abba Ojcze!” Jakaż bowiem prawda przekazu ewangelicznego jest bardziej podstawowa i bardziej powszechna niż ta: Bóg jest naszym Ojcem, a my jesteśmy Jego dziećmi.
Dzisiejszy świat chlubi się wielkimi osiągnięciami w dziedzinie technologii informacyjnej i komunikacyjnej, czy też możliwością „podboju” kosmosu. Czujemy jednak wiele zagrożeń, choćby przed niepokojącymi zjawiskami przyrody, które są spowodowane zmianami klimatu. Okazuje się, że postęp cywilizacyjny może nabierać cech alienacji i powodować trudności życia ludzkiego.
Teresa uczy nas jak być małym. To nie przypisywać sobie zasług wierząc we własne siły i możliwości. To uznanie, że Bóg jest w nas sprawcą dobrego. Być pokornym, to nie zniechęcać się, gdy przychodzą niepowodzenia, trudności, przeciwności, ale zawsze podnosić wzrok ku Bogu.
Czas letniego wypoczynku i urlopów dla wielu osób przeminął wraz z wakacjami. Powróciliśmy do codziennych zajęć i obowiązków. Życie płynie dalej, a my tworzymy nową historię przez nasze czyny i wybory. Choć żyjemy teraźniejszością, chętnie wracamy do tego, co było. Zbieramy różne przedmioty, magnesy na lodówkę, bibeloty i pocztówki. Niektórzy piszą pamiętniki. Jednak niezmiernie ważnymi i cennymi pamiątkami są fotografie.
