„Pracujmy razem dla zbawienia dusz.
Mamy tylko nasze życie – jeden dzień – by je ratować.
Następnym dniem będzie wieczność”.
Jak sięgnę pamięcią do czasu, kiedy zastanawiałam się nad wyborem predykatu, to przypominam sobie, że będąc zafascynowana pojmowaniem miłości u Teresy chciałam podobnie żyć miłością i dla Miłości. Święta Karmelitanka korzystała ze wszystkich najdrobniejszych rzeczy, aby robić je z miłości do Jezusa, aby sprawić Jemu przyjemność.
Przedstawiamy Wam kolejnego naszego wychowanka - CELESTE, ma 11 lat i bardzo chce być weterynarzem, albo lekarzem. W tym celu bardzo lubi się uczyć, bo w przyszłości, nie chce by ludzie cierpieli. Jest bardzo społeczna, otwarta na kontakt, uwielbia bawić się ze swoimi siostrzeńcem lalkami oraz kotami. Lubi poznawać historię i interesują ja stare rzeczy.
Siostry z Ostródy poznałam w 1950 roku. Mając 16 lat, brałam udział w sześciotygodniowym kursie katechetycznym w Ostródzie. Wówczas zetknęłam się z Siostrami Terezjankami. W jedną z niedziel sierpnia z dziewczętami z kursu, udałam się do Rychnowa. Po uczestnictwie w Eucharystii siostry zaprosiły nas na obiad w gościnnym pokoju.
Siostry Terezjanki w boliwijskim Oruro mają szklarnie, gdzie hodują warzywa, a przed domem mają ogród, w którym znajdują się rośliny ozdobne. Najwięcej jest oczywiście kaktusów. Zapraszamy do obejrzenia albumu misyjnych fotografii, w którym zaprezentowane zostały zdjęcia ogrodu sióstr misjonarek.
Jedną z najbardziej charakterystycznych cech chrześcijaństwa jest troska o chorych, słabych i potrzebujących opieki. Osoba wierząca nigdy nie powinna przechodzić obojętnie obok osoby potrzebującej wsparcia. Nie zawsze możemy pomóc bezpośrednio cierpiącemu, jak św. Teresa nie mogła być przy swoim chorym ojcu. Małe dusze mogą jednak w każdej sytuacji ofiarować chorym i cierpiącym dar swojej modlitwy.
Koniec ziemskiego pielgrzymowania zakończył się dla naszej siostry Albiny Łucji Wysockiej, która przeżywszy 87 lat, odeszła do Domu Ojca. Odchodzi bogata osobowość naszego Zgromadzenia, historia, która nie powtórzy się nigdy więcej.
Zamieszkanie biskupa Szelążka w Zamku Bierzgłowskim znalazło swoje echo w parafii św. Jakuba w Toruniu. Jak już wspomniano to właśnie ta parafia została wyznaczona jako uposażenie dla niego, jak i księży kapituły łuckiej. Pierwszym kapłanem łuckim, który jako administrator objął parafię świętojakubską, był ks. prałat Jan Szych.
Z wielką radością oddajemy do Waszej dyspozycji nową stronę internetową poświęconą Słudze Bożemu Adolfowi Piotrowi Szelążkowi, Założycielowi Zgromadzenia Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Prezentuje ona życie, posługę i działalność biskupa Adolfa Piotra Szelążka. Są w niej publikowane materiały archiwalne, zdjęcia, nagrania filmowe i podcasty.
Dziś przedstawiamy kolejną dziewczynkę: Damaris, która ma już swoich duchowych opiekunów, jednak każde dziecko to oddzielna historia, warta opowiedzenia. Damaris - ma 6 lat i lubi bawić się lalką, lubi biegać i uwielbia zwierzęta, szczególnie swoje dwa koty. Chciałaby w przyszłości zostać pielęgniarką leczącą dzieci, albo nauczycielką matematyki. Przepada za kurczakiem i oczywiście zupą z orzeszków ziemnych.
Październik jest dla nas wyjątkowym miesiącem w roku z wielu powodów. Przede wszystkim jednak ze względu na Uroczystość Patronalną, którą świętujemy we wspólnotach z radością i nadzieją w sercu na obiecany deszcz różanych łask św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Nasza Patronka nie zawiodła nas! Wiele wspaniałych i dobrych rzeczy wydarzyło się w ostatnim czasie. Chcemy podzielić się z Wami tymi radosnymi informacjami poprzez nasz terezjański biuletyn.
