„Pracujmy razem dla zbawienia dusz.
Mamy tylko nasze życie – jeden dzień – by je ratować.
Następnym dniem będzie wieczność”.
Św. Teresa w liście do Celiny, napisanym w marcu 1889 roku, stara się podnieść na duchu swoją siostrę i w obliczu cierpienia wskazuje jej perspektywę życia wiecznego. Podkreśla, że życie przemija, a wraz z nim przeminą ich udręki i przykrości. Ich męczeństwo wkrótce się skończy. Otworzy się przed nimi niebo, gdzie spotkają się z Jezusem. Tam doświadczą rozkoszy i radości bez granic.
Schola parafialna przy parafii św. Franciszka z Asyżu w Ostródzie od września spotyka się na cotygodniowych próbach prowadzonych przez siostrę Dawidę Prusińską. Śpiew scholi dziecięcej podczas Mszy świętej niedzielnej z udziałem dzieci, jest posługą, która pozwala pięknie i pełniej przeżywać Eucharystię nie tylko dzieciom, ale również ich rodzicom.
Co roku, w dniu 22 listopada obchodzimy w Kościele wspomnienie św. Cecylii, patronki muzyki kościelnej. Należy ona do najsłynniejszych męczennic Kościoła rzymskiego. Żyła na przełomie II i III w. Była olśniewająco piękna. Pochodziła ze znakomitej rzymskiej rodziny. Jako młoda dziewczyna złożyła Bogu ślub czystości.
Kolejny rozdział prezentowanych podcastów duchowej sylwetki biskupa Adolfa Piotra Szelążka, Założyciela sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus, opracowanych na podstawie książki: “Ks. Bp Adolf Piotr Szelążek. Wierny świadek Chrystusa”, autorstwa s. dr Beniaminy Karwowskiej CST, ukazuje nam pokorę i prostotę biskupa. Tę drogę wybrał naśladując swą patronkę św. Teresę od Dzieciątka Jezus.
Kiedy przyszedł czas wyboru predykatu przed ślubami wieczystymi wiedziałam, że musi być on związany z Matką Bożą, ze względu na szczególną obecność Maryi w moim życiu. Dlatego też wybrałam tajemnicę Matki Bożej z Góry Karmel, Tej, która jest potężną Twierdzą i Obroną wśród nawałnic tego świata. Wielu łask doświadczyłam za Jej wstawiennictwem i Jej zawierzyłam swoją drogę powołania.
Jak sięgnę pamięcią do czasu, kiedy zastanawiałam się nad wyborem predykatu, to przypominam sobie, że będąc zafascynowana pojmowaniem miłości u Teresy chciałam podobnie żyć miłością i dla Miłości. Święta Karmelitanka korzystała ze wszystkich najdrobniejszych rzeczy, aby robić je z miłości do Jezusa, aby sprawić Jemu przyjemność.
Przedstawiamy Wam kolejnego naszego wychowanka - CELESTE, ma 11 lat i bardzo chce być weterynarzem, albo lekarzem. W tym celu bardzo lubi się uczyć, bo w przyszłości, nie chce by ludzie cierpieli. Jest bardzo społeczna, otwarta na kontakt, uwielbia bawić się ze swoimi siostrzeńcem lalkami oraz kotami. Lubi poznawać historię i interesują ja stare rzeczy.
Siostry z Ostródy poznałam w 1950 roku. Mając 16 lat, brałam udział w sześciotygodniowym kursie katechetycznym w Ostródzie. Wówczas zetknęłam się z Siostrami Terezjankami. W jedną z niedziel sierpnia z dziewczętami z kursu, udałam się do Rychnowa. Po uczestnictwie w Eucharystii siostry zaprosiły nas na obiad w gościnnym pokoju.
Siostry Terezjanki w boliwijskim Oruro mają szklarnie, gdzie hodują warzywa, a przed domem mają ogród, w którym znajdują się rośliny ozdobne. Najwięcej jest oczywiście kaktusów. Zapraszamy do obejrzenia albumu misyjnych fotografii, w którym zaprezentowane zostały zdjęcia ogrodu sióstr misjonarek.
Jedną z najbardziej charakterystycznych cech chrześcijaństwa jest troska o chorych, słabych i potrzebujących opieki. Osoba wierząca nigdy nie powinna przechodzić obojętnie obok osoby potrzebującej wsparcia. Nie zawsze możemy pomóc bezpośrednio cierpiącemu, jak św. Teresa nie mogła być przy swoim chorym ojcu. Małe dusze mogą jednak w każdej sytuacji ofiarować chorym i cierpiącym dar swojej modlitwy.
