Rocznica święceń kapłańskich Sł. Bożego A.P. Szelążka (1888)

Adolf Piotr Szelążek urodził się 30 lipca 1865 roku w Stoczku Łukowskim na ziemi podlaskiej. Wychowywany przez rodziców Mariannę i Stanisława Szelążek wraz ze swym starszym bratem Władysławem (1863-1941) wzrastał w klimacie rodzinnego ciepła a poprzez chrzest włączony został w Kościół – Mistyczne Ciało Chrystusa. Już jako 2-letni chłopiec naznaczony został cierpieniem osierocenia, przeżywając śmierć swojej matki Marianny i młodszego brata Juliana (1867). Po nie długim czasie jego ojciec wstąpił w ponowny związek małżeński z Eleonorą Pauliną Dobraczyńską, która miała znaczący wpływ na wychowanie religijne i duchowe przybranego syna.

Z domu rodzinnego Adolf Piotr wyniósł umiłowanie Ojczyzny i szczególne nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny. Jako młody chłopak uczestniczył w roratach w kościele parafialnym w Węgrowie a także w nabożeństwach majowych. W życiu codziennym dawał dowody swej synowskiej miłości do Maryi poprzez ofiarowywanie Jej wszystkich dzieł, pisanych prac, a także przeżywanych radości i trudności, poprzez głębokie zawierzenie we wszystkim. Modlitwa różańcowa pozostała do końca życia jego ulubioną modlitwą.

W latach 1878-1883 był uczniem w Męskim Gimnazjum Klasycznym w Siedlcach. Uważany przez nauczycieli za wyjątkowo zdolnego i pracowitego chłopca, za wysokie wyniki w nauce rokrocznie otrzymywał nagrody. W czasie gimnazjalnej edukacji kształtowała się wewnętrzna postawa młodego Adolfa Piotra. Potrafił łączyć szerokie zainteresowania intelektualne i troskę o bliźnich z rozwojem własnej religijności, która stanowiła dla niego element najważniejszy. Na tym etapie w jego duszy dojrzewała także myśl o kapłaństwie, służbie pełnej poświęcenia dla Boga, Kościoła i drugiego człowieka.

Jesienią 1883 roku, za zgodą swego ojca i jego błogosławieństwem, zgłosił się do seminarium duchownego w Płocku. W okresie formacji seminaryjnej poprzez wytrwałą i systematyczną pracę zdobywał gruntowne przygotowanie intelektualne i duchowe do przyszłej posługi kapłańskiej. Prawie zawsze w trakcie egzaminów osiągał najlepsze oceny spośród wszystkich zdających, czym wzbudzał uznanie i podziw profesorów i wykładowców. Młody alumn Adolf Piotr utwierdzony przez modlitwę w pragnieniu bezwzględnego poświecenia na służbę Bożą, ugruntowany poprzez rzetelnie zdobytą wiedzę w seminarium, 26 maja 1888 roku przyjął święcenia kapłańskie, stając się sługą Boga i głosicielem Dobrej Nowiny.

s. Hiacynta Augustynowicz CST