Jestem bardzo małą duszą, która może ofiarować dobremu Bogu tylko bardzo małe rzeczy.

Dobremu Bogu podoba się w mojej małej duszy to, gdy widzi, że kocham moją małość i moje ubóstwo.

Nie żałuję, że oddałam się Miłości.

Radość, której doznajemy w trudach i cierpieniach, to bardzo słodka rzeczywistość, przedsmak szczęśliwości w niebie.

Jakiż pokój napełnia duszę, gdy ta wznosi się ponad naturalne uczucia.

Jezus nie żąda wielkich czynów, ale jedynie zdania się na Niego i wdzięczności.

Trwaj stale w ufności. Niemożliwe jest, by Bóg na nią nie odpowiedział, bo On zawsze mierzy swą hojność naszą ufnością.

Tej nocy, w której Jezus stał się słabym i cierpiącym z miłości do mnie, uczynił mnie silną i dzielną, przyodział mnie w zbroję.

Zawsze szukałam jedynie prawdy, tak rozumiałam pokorę serca.

„Służ Bogu w pokoju i z weselem; pamiętaj że nasz Bóg jest Bogiem pokoju”.
(św. Teresa od Dzieciątka Jezus)

4 stycznia 1873 - Tereska przyjęła chrzest i otrzymała imię Maria Franciszka Teresa.