Liturgiczne wspomnienie św. Teresy od Dzieciątka Jezus przypada 1 października. Jest to dzień, w którym będziemy uwielbiać Boga za życie, powołanie i posłannictwo świętej z Lisieux, jak też wypraszać u Boga  łaski przez jej Orędownictwo.

Wiara św. Teresy, to nie tylko jej stosunek do Boga wyrażony w postawie modlitwy i przyjmowanych sakramentach, ale przede wszystkim Boży sposób patrzenia na rzeczywistość.

Nadzieja pozwoliła św. Teresie ufać Bogu, że niebo będzie jej udziałem, a nawet już się nim staje.

Miłość Teresy wypływała z jej bezgranicznej niemocy i bezgranicznej ufności. Pisała, że im bardziej jesteśmy słabi, bez pragnień i cnoty, tym bardziej nasze serce jest podatne na przemieniającą nas łaskę.

Miłość do Maryi wzrastała w niej już od dziecka. Kult i nabożeństwo do Maryi w domu Martin były naturalnym rozwojem w wierze. Dodawanie imion „Maria” każdemu dziecku z rodziny Martin podczas chrztu świętego świadczy o głębokiej zażyłości z Maryją. Całość Nowenny znajdziesz TUTAJ.

Mała święta odnalazła na kartach Ewangelii Biblijną przesłankę duchowości dziecięctwa duchowego. Słowa Chrystusa: „Kto nie przyjmuje Królestwa Bożego jak dziecko nie wejdzie do niego” (Mk 10, 15) traktowała jako klucz w rozwoju duchowości dziecięctwa. Droga dziecięctwa duchowego stanowiła dla niej sposób bycia i postępowania, aby wzrastać w łasce. Całość Nowenny znajdziesz TUTAJ. Koronka Dziecięctwa Duchowego

Nasza Patronka żyła głęboko tajemnicą Najświętszego Oblicza Pana Jezusa, które kontemplowała podobnie jak dziecięctwo Boże. Na fotografii Teresa trzyma w dłoniach dwa obrazy: jeden przedstawiający Dzieciątko Jezus, drugi Oblicze z chusty Weroniki.

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus w swojej duchowości miała doskonałe wyczucie, że Bóg żąda od niej dziecięctwa ducha, szczególnej zażyłości z Dzieciątkiem Jezus.