Uroczystość Patronalna dla naszej monieckiej wspólnoty co roku jest wyjątkowa. Połączona jest bowiem z odpustem parafialnym, ponieważ św. Teresa od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza, jest trzeciorzędną patronką Parafii. Wraz z nami parafianie uczestniczyli w 9 dniowej nowennie prowadzonej przed każdą Mszą świętą o 18:00, a 1 października po każdej Eucharystii można było ucałować relikwie, które na co dzień są w naszej zakonnej kaplicy. Msza Święta o 18:00 była sprawowana w naszej intencji. Aktywnie uczestniczyłyśmy w liturgii Słowa, a Słowo Boże tego dnia głosił ks. Piotr Karpiesiuk, proboszcz parafii św. Brata Alberta w Mońkach, przybliżając wiernym postać małej świętej – „duchowego giganta o dziecięcej twarzy”. Tego dnia wraz z życzeniami parafianie wręczyli każdej siostrze róże. Po Mszy Świętej jedna z nowicjuszek przebrana za św. Tereskę sypała z chóru płatki róż.
Radość naszego świętowania przedłużyłyśmy na niedzielę 2 października. Miałyśmy możliwość podzielić się z naszymi parafianami dobrą wiadomością, że dzięki inicjatywie UNESCO Jubileusz 150 urodzin św. Teresy będzie obchodzony na skalę światową. Przypomniałyśmy, że w każdy poniedziałek w kościele jest prowadzona modlitwa za wstawiennictwem św. Teresy. Zachęcałyśmy parafian do składania próśb do Tereski, aby w najbliższe 9 poniedziałków wraz z kapłanami przedstawiać je św. Teresie.
Kolejną niespodzianką, którą przygotowałyśmy była inscenizacja. Myślą przewodnia było porządkowanie swojego systemu wartości i to że święci chcą nam w tym pomagać. Przedstawienie ukazało nam misję naszej „małej świętej”, która powiedziała co to znaczy żyć miłością: „Żyć miłością, to znosić wady innych, to nie dziwić się ich słabościom, to budować się najdrobniejszym dobrym czynem, który się u nich dostrzeże”.
W czasie Mszy Świętej o godz. 10.30 św. Tereska z przedstawienia została z dziećmi i wraz z s. Małgorzatą rozdała im różańce. Przy wyjściu z kościoła można było wylosować myśl od św. Tereski i zrobić zdjęcie przy fotościance, którą namalowały siostry. Dla naszej monieckiej wspólnoty te dwa dni były przepełnione radością, serdecznością i niezapomnianymi doświadczeniami. Bogu dzięki za ten czas.
s. Laura Michalak CST
