Czas wakacji, to czas odpoczynku. Dzieci i młodzież należąca do Misji św. Teresy od Dzieciątka Jezus, po zakończeniu nauki w szkole, odpoczywała w Mrozach k/ Ełku nad jeziorem Ciche. Uczestników kolonii było 92 osoby. Grupa wiekowo bardzo zróżnicowana od najmłodszych czterolatków, którzy byli jeszcze pod opieką rodziców do siedemnastolatków, którzy byli pod opieką wychowawców. Ta rozpiętość wiekowa nie przeszkadzała nam w budowaniu szczególnej rodziny przyjaciół św. Teresy.
Nasz program dnia był bardzo urozmaicony. Mszę św., zabawy terenowe, spotkania w grupach, kąpiele w jeziorze, prace artystyczne: malowanie na desce, robienie bransoletek oraz wycieczki wyjazdowe poza ośrodek.
W każdej Mszy św. ks. Ludwik Nowakowski nawiązywał do małej drogi dziecięctwa duchowego. Poznawaliśmy Teresę nie tylko przez kazania, ale przez filmy, rozmowy, malowanie ikony z jej wizerunkiem, odwiedziny sióstr w Karmelu w Ełku, budowanie wizualnej windy w obrazkach, poznawanie rodziny św. Tereski i ucałowanie relikwii jej rodziców oraz przez codzienne zawołanie: „Małą Drogą do Nieba”.
W roku Jubileuszowym 150. rocznicy jej urodzin i 100. rocznicy beatyfikacji, otrzymaliśmy od św. Teresy wiele róż. Tak jak sama powiedziała, że po śmierci będzie spuszczać deszcz róż na ziemię, tak też słowa dotrzymała. Zadbała o każdy szczegół, o pogodę, bezpieczeństwo, radość i dobrą zabawę.
Wyjazd do Wilna i spotkanie z Matką Bożą w Ostrej Bramie oraz uczestniczenie we Mszy św. przed Jej wizerunkiem poczytaliśmy sobie za szczególną łaskę. Po Mszy św. zwiedziliśmy starówkę z jej historycznymi miejscami i przepięknymi kościołami. Odwiedziliśmy cmentarz na Rossie i modliliśmy się przy grobie mamy i sercu Marszałka Józefa Piłsudskiego.
W czasie podsumowania pobytu na koloniach, dzieci i młodzież dziękowały Panu Bogu za: św. Teresę, mszę św., jezioro, ośrodek, wychowawców, smaczne posiłki, wspólne modlitwy, wycieczki, po prostu za wszystko!
Kończąc zacytuję słowa Cypriana Kamila Norwida: „Przez wszystko do nas przemawiałeś – Panie, Przez ciemność burzy, grom i przez świtanie… Dlatego pragnę we wszystkim uwielbiać Cię Panie!”.
s. Agnieszka Jaworska CST
