Któż z nas, będąc jeszcze dzieckiem nie czekał na powrót taty lub mamy z pracy, kto z nas nie czekał przyjazdu babci i dziadka, przyjazdu bliskiej osoby naszemu sercu. Któż z nas nie wypatrywał przez okno pierwszej gwiazdki i płatków śniegu, kto z nas nie czekał na choinkę i Święta Bożego Narodzenia, na wigilię, pasterkę i śpiew kolęd. Któż z nas ….
Minęła już Niedziela Chrystusa Króla i Kościół powszechny rozpoczyna adwentowe czekanie.
Czy tylko adwent jest czekaniem?
Św. Teresa od Dzieciątka Jezus czekała na Jezusa przez całe życie. Jej 24 lata, które przeżyła były adwentowym czekaniem na spotkanie z Jezusem. Jak widzimy, tych lat nie było wiele, ale były one przeżyte w “szalonej” wierności. To nie przypadek, że po wstąpieniu do Karmelu Teresa otrzymała predykat – Teresa od Dzieciątka Jezus. Ten predykat wyznaczył jej osobisty charyzmat życia. Kochała Dzieciątko Jezus, kochała Boże Narodzenie, kochała małą drogę, kochała wszystko co małe i proste. Cierpliwie czekała na łaskę, która prowadziła ją drogą ku świętości. Mówiła: „Moja droga jest wyłącznie drogą ufności i miłości”, a następnie dodała: „Nie rozumiem dusz, które boją się tak tkliwego Przyjaciela”.
Adwent jest przestrzenią oczekiwania na paruzję, uświadomieniem sobie, że czas wypełnia się i skraca w stronę “Tkliwego Przyjaciela”.
W nasz adwentowy KAIROS, który dał nam Pan, wpisują się różne oczekiwania, takie jak czekanie na gości, na pomoc bliźniemu, na wspólną modlitwę, na wspólną pracę i na wspólne świętowanie przy stole. W ten dzisiejszy Kairos czyli czas Boga dany nam tu i teraz w Rzymie, wpisała się wizyta s. Lucyny Lubińskiej, przełożonej generalnej i s. Rafaeli Kubackiej z Polski oraz wizyta sióstr z Goia del Colle. Każda z nas może powiedzieć, że czekanie i obecność przynoszą radość.
Maryja całą sobą czekała na spotkanie z Bogiem. Dlatego spotkanie z Aniołem pozwoliło jej przyjąć to co Bóg od Niej oczekiwał.
O Panie, Który wkraczasz w czas i przestrzeń naszej adwentowej codzienności, pozwól nam czekać na Siebie z sercem przepełnionym miłością, abyśmy jak pasterze z pól Betlejemskich mogli usłyszeć słowa Anioła: “Oto zwiastuję Wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu. Dziś w mieście Dawida urodził się Wam Zbawiciel, Którym jest Mesjasz Pan”. ( Łk. 2, 10-11)
s. Agnieszka Jaworska CST
