Gdy prowadziłam katechezę, korzystałam z podręcznika do religii zatytułowanego Spotkania ubogacające. Ujęły mnie nie tylko jego treść, ale i sam tytuł, który oddaje istotę wielu chwil przeżywanych wspólnie z uczniami. Dzięki temu podręcznikowi młodzi systematycznie odkrywali świat Biblii i postaci tam obecnych. Dziś również spotykamy ludzi, których życie przepełnione jest Bożą pasją i zaangażowaniem w różnorodne dziedziny.
W sierpniu 2025 roku, podczas Jubileuszu Młodych, miałam okazję poznać pana Darka Kowalskiego — polskiego aktora teatralnego i filmowego. Spotkaliśmy się w Bazylice św. Piotra, przy grobie św. Jana Pawła II. Po Mszy Świętej wspólnie zjedliśmy śniadanie. W rozmowie pan Darek podzielił się doświadczeniem pracy nad koncertem opartym na wierszu Tadeusza Bełzy „Kto ty jesteś?”, który reżyserował w „Casa Polonia”. W tym wyjątkowym spektaklu opowiadał młodzieży o roli krzyża, o życiu człowieka oraz o polskich korzeniach wiary. Wiersz, wyuczony niegdyś w dzieciństwie, przemówił dziś z nową siłą — poprzez sztukę sceniczną. Dodam, że pan Darek użyczył także swojego głosu do partii lektorskiej naszego filmu: „Terezjanki. Nasza mała droga”. w reżyserii Tomasza Domańskiego.
Kolejne spotkanie miało miejsce w domu Salwatorianów. Tam spotkałam ks. Rafała Główczyńskiego SDS, znanego w sieci jako „Ksiądz z Osiedla”. Bardzo cenię to, co robi i w jaki sposób dociera do młodych. Uczy religii w szkole, prowadzi rozmowy ewangelizacyjne z młodzieżą pod Mostem Świętokrzyskim, a także stworzył wyjątkową klubokawiarnię o nazwie „Cyrk Motyli”. Z serca życzę mu wytrwałości, długotrwałego zapału i Bożej energii w tym, co robi.
Spacerując ulicą Via della Conciliazione, spotkałyśmy ks. dra hab. Władysława Gałązkę — profesora Wydziału Teologii UKSW, kierownika Katedry Teologii Życia Duchowego, wykładowcę oraz ojca duchownego w seminarium w Łomży, a także nauczyciela akademickiego m.in. w Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie w Londynie. Ksiądz zmierzał do bazyliki Santa Maria in Trastevere. Warto wspomnieć, że w XVI wieku kardynałem tego kościoła był Stanisław Hozjusz, który tam również spoczywa. W XX wieku tytularnymi kardynałami tej bazyliki byli natomiast prymas Stefan Wyszyński i kard. Józef Glemp.
Zawsze bliskie memu sercu są spotkania z siostrami z Polski i Ukrainy. Wnoszą one do duszy terezjańskiej głęboką radość i poczucie siostrzanej bliskości. Szczególnie dziękuję s. Bogumile Ptasińskiej CST, która w tych gorących dniach wspomogła mnie z wielkim oddaniem w codziennej pracy. Niech Bóg jej wynagrodzi. Bóg zapłać!
Zwykle staram się pamiętać, że każde spotkanie — nawet krótkie słowo: „Ciao”, „Buongiorno”, czy „Come stai?” — może stać się okazją do wymiany uśmiechu i życzliwego spojrzenia. To nic nie kosztuje, a tak wiele znaczy.
Pamiętajmy: Bóg jest obecny w naszej codzienności — także w tych najprostszych gestach.
s. Agnieszka Jaworska CST
