NADZIEJA
1. Pieśń adwentowa: „Niebiosa Rosę spuśćcie nam z góry”.
2. Modlitwa:
Panie Jezu! Oczekujemy Twojego przyjścia na świat. Pragniemy Ciebie jak dzisiejszy rozdygotany niepokojem i wojnami świat. Przychodzisz co roku z darem pokoju. Bierzemy ten pokój, by stał się składową częścią naszego życia, naszych czynów i modlitw. Bądź z nami Emmanuelu. Buduj z nami świat pokoju.
3. Rozważanie:
Nadzieja jest motorem życia, podejmowanych wysiłków i śmiałego patrzenia w przyszłość. Nadzieja czysto ludzka zawieść może, ale nadzieja chrześcijańska nie, gdyż jest zbudowana na słowie Bożym, dotyczy prawdomówności Boga, obejmuje rzeczywistość nadprzyrodzoną. Takiej nadziei szukajmy i taką nadzieję budujmy w sobie, prosząc o potrzebne światło z „Góry”.
– abym swoją nadzieję opierał zawsze na Bogu, a nie na własnym zgadywaniu przyszłości. Ciebie prosimy, wysłuchaj nas Panie.
– abym uczył się nadziei patrząc na Maryję, przeżywającą swój Adwent. Ciebie prosimy, wysłuchaj …
– abym nadzieję rozumiał jako stałą łaskę od Boga, jako Jego dar i owoc działania Jego dobroci względem człowieka. Ciebie prosimy, wysłuchaj …
– aby nadzieja była dla mnie odkryciem, że nawet w chwilach trudów i przeciwności mam ufać Bogu. Ciebie prosimy, wysłuchaj …
– aby dla mnie nadzieja Chrystusowa była podstawą, na której opieram całe swoje życie. Ciebie prosimy, wysłuchaj …
– abym trzymał się zawsze nadziei chrześcijańskiej i był świadomy, że w ten sposób unikam poczucia beznadziei, pustki i utraty cennych wartości. Ciebie prosimy, wysłuchaj …
– aby nadzieja pomagała mi unikać zwątpień, pesymizmu, rezygnacji z budowania lepszego świata, a pomogła w twórczym kształtowaniu świata wewnętrznego w sobie i w braciach. Ciebie prosimy, wysłuchaj …
4. Modlitwa:
Boże Nadziei, przyjdź do mnie. Pomóż mi uwierzyć, że Twoja nadzieja ożywa we mnie, gdy okazuję dobroć, przebaczenie i współczucie moim braciom. Pragnę wewnętrznego pokoju, który płynie z ufności w Ciebie. Amen.
5. Modlitwy:
Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…
6. Pieśń na zakończenie: „Archanioł Boży Gabriel”.
s. Renata Dzikielewska CST
