Bardzo długo nie znałam Ciebie, pomimo, że przez pewien czas uczęszczałam do przedszkola prowadzonego przez Zgromadzenie Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Podkowie Leśnej. Mam takie wspomnienie. Ogród, gęsty żywopłot i siostra pilnująca mnie. Ty już wtedy zwróciłaś na mnie uwagę i pomogłaś mi odkryć to, co przygotował mi Bóg Ojciec.
Kocham Cię, bo jesteś przy mnie, bo wiem, że w trudnych chwilach mogę prosić Cię o wstawiennictwo, a Ty mnie wysłuchujesz i wspierasz. Jesteś mi nauczycielką cierpliwą, pełną miłości i zrozumienia. Pokazujesz, jak cieszyć się z każdej drobnej rzeczy, którą mogę ofiarować Jezusowi. Jak Bogu ufać, sprawiać przyjemność drobnymi zdarzeniami dnia codziennego i starać się mieć czyste serce, gdzie Jezus będzie mógł zawsze przyjść i odpocząć. To Twoje słowa sprawiły, że staram się widzieć w każdym spotkanym człowieku Jezusa. To dzięki Tobie modlę się za tych, którzy mi sprawiają przykrość. Kiedy upadam, Ty jesteś obok mnie i pomagasz mi uchwycić wyciągniętą dłoń Jezusa.
Kocham Cię, Teresko, bo dzięki Tobie moje życie stało się piękniejsze. Poznałam wielu wspaniałych ludzi. Dziękuję za wszystkie dobre chwile spędzone na wspólnych wyjazdach wakacyjnych z dziećmi i spotkaniach w Niepokalanowie.
Kocham Cię, Teresko, bo pokazałaś mi, jak ważne są w życiu najpiękniejsze wartości: wiara, nadzieja i miłość do Jezusa i każdego człowieka.
Dziękuję Ci, Teresko, za to, że pokazałaś mi, jak ważna jest modlitwa za kapłanów, o ich świętość, bo poprzez ich ręce przychodzi do nas Jezus.
Dziękuję Ci, Teresko, także za Twoich rodziców Zelię i Ludwika, którzy uczą mnie, uczą nas, jak być dobrym rodzicem, dobrym współmałżonkiem.
Angelika Nowociel
Twoja przyjaciółka
