Nasz Pan posyła nas do braci i sióstr z Dobrą Nowiną o zbawieniu, które dokonało się poprzez śmierć i zmartwychwstanie Syna Bożego. Szczególnym świadkiem przejścia ze śmierci do życia stał się papież Franciszek, który w Poniedziałek Wielkanocny odszedł do Domu Ojca. Pokazuje nam, że w każdej chwili mamy być przygotowani na spotkanie z Miłosiernym Bogiem. W tym szczególnym czasie zadumy zachęcamy was do lektury naszego biuletynu.
21 kwietnia, w drugi dzień świąt Wielkanocnych, cały świat obiegła wiadomość o śmierci papieża Franciszka. To dzień, w którym Pan wybiera zarówno dzień narodzin dla ziemi, jak i dzień narodzin dla nieba. Po długiej chorobie obustronnego zapalenia płuc i oskrzeli, papież zakończył swój 12-letni pontyfikat w pierwszym dniu Oktawy Wielkanocnej.
21 kwietnia, w drugi dzień Wielkanocy, cały świat obiegła wiadomość, że papież Franciszek odszedł. Pan wybiera dzień narodzin dla ziemi i dla nieba. Papież Franciszek zakończył swój 12-letni pontyfikat w pierwszym dniu Oktawy Wielkanocnej, po chorobie obustronnego zapalenia płuc i oskrzeli.
Umiłowani Przyjaciele, dziękujemy Wam za każdą ofiarę i za każdą modlitwę w intencji naszych misji. Dziękujemy za każde dobro, które czynicie dla najbardziej potrzebujących. Niech Chrystus Zmartwychwstały obdarza pokojem i radością, niech odnawia w nas swego Ducha, byśmy stawali się „ludźmi wiosny”. Niech nie zabraknie nam nadziei i miłości na drodze do Nieba.
Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa to fundament chrześcijańskiej wiary. To jedyne wydarzenie, które definitywnie odmieniło historię i stało się źródłem niezachwianej nadziei dla wszystkich wierzących. Triumf Chrystusa nad śmiercią to nie tylko dowód na to, że miłość i prawda są niezniszczalne, ale także obietnica, że Bóg, jako najlepszy Ojciec, zawsze pozostaje ze swoim ludem.
W sobotę 12 kwietnia 2025 r. w Boliwii obchodziliśmy Dzień Dziecka. To jeden z najważniejszych dni dla naszych podopiecznych w Centrum Pastoralnym w Oruro. Z tej okazji wybraliśmy się na pobliską pustynię, która okazała się rewelacyjnym miejsce zabawy.
Teresa z Lisieux była w pełni świadoma surowości życia, które podjęła, przekraczając mury klasztoru tego pamiętnego dnia, 9 kwietnia 1888 roku. W pierwszych miesiącach pobytu w klasztorze wyznała, że „spotkała więcej cierni niż róż”. Poznawanie dynamicznej wspólnoty liczącej 26 sióstr, o średniej wieku 47 lat, o różnorodnych charakterach, temperamentach i wykształceniu, stanowiło duże wyzwanie dla Teresy, wszak owa różnorodność generuje różne konflikty.
Zaangażowanie ks. bpa A. P. Szelążka w prace konkordatowe było przejawem ustawicznej troski o właściwe i w miarę warunków optymalne, położenie prawne Kościoła katolickiego w II Rzeczypospolitej. Zajmowane stanowiska i ogrom wykonywanych prac stanowiły dowód, że w życiu kapłańskim kroczył on drogą wytrwałej pracy i sumiennego spełniania podjętych obowiązków
Żelazny pierścień wojsk pruskich zacieśniał się bezlitośnie koło Alencon. Miasto przygotowywało się do obrony. Naczelnik departamentu rozkazał podminować wszystkie trzy mosty w mieście. Rodzina Martin, zamieszkała niedaleko jednego z nich, wyprowadziła się ze swego mieszkania do piwnicy. Tam urządzono prowizoryczną kuchnię, sypialnię i urządzono kącik dla córek do nauki.
Podobnie, jak na początku wojny, tak i teraz sołdaci zakwaterowali się w prywatnych mieszkaniach. Zajęli również Dom Dobroczynności, w którym wyznaczono miejsce pracy dla najwyższego rangą dowództwa sztabowego. To, że Sowieci nie mieszkali w domu siostry Olechno, a jedynie urzędowali, okazało się zbawienne dla stanu technicznego budynku.
