Z życia Zgromadzenia
Z życia Kościoła

Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy

Papież do katechetów

Dzień Środków Społecznego Przekazu

Czytaj więcej o życiu kościoła
O istocie życia konsekrowanego

Pierwsza z trzech części dokumentalnego filmu w reżyserii Tomasza Domańskiego opowiada o istocie i codzienności konsekrowanego życia w Zgromadzeniu Sióstr Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus. Siostry Terezjanki wyjaśniają czym jest duchowość, w jaki sposób doświadczyły swojego powołania do życia w zakonnej wspólnocie oraz jak realizują swoje posłannictwo. Opowiadają także o małej drodze życia według św. Teresy z Lisieux oraz o zakonnej formacji, bez której trudno byłoby odnaleźć się za klasztorną furtą.

PATRONKA

Patronką i opiekunką Zgromadzenia Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus, zgodnie z wolą Założyciela, jest św. Teresa od Dzieciątka Jezus. Źródłem duchowości Zgromadzenia jest „Mała droga dziecięctwa duchowego” św. Teresy – młodej karmelitanki z Lisieux. Centrum terezjańskiej duchowości stanowi miłość oparta na głębokiej wierze i pełnym zawierzeniu Bogu, na wzór małego dziecka, które bezgranicznie ufa swoim rodzicom. Zawołaniem Zgromadzenia Sióstr Terezjanek są słowa Patronki:
„Szerzyć miłość dla Najwyższej Miłości!”. Są one wezwaniem do nieustannego dawania świadectwa o miłości Bożej przez codzienne modlitwy, posługi i duchową refleksję.

ZAŁOŻYCIEL

Założycielem Zgromadzenia jest ksiądz biskup Adolf Piotr Szelążek, ordynariusz diecezji łuckiej na Wołyniu. Odznaczał się wybitnymi zdolnościami umysłowymi, gorliwością kapłańską, sumiennością w pracy duszpasterskiej i pobożnością. Jednym z podstawowych rysów Jego charakteru było miłosierdzie dla opuszczonych, doświadczonych przez los i dotkniętych chorobą. Biskup Szelążek, zafascynowany drogą duchowego dziecięctwa św. Teresy od Dzieciątka Jezus, oparł swą posługę pasterską na bezgranicznej miłości, ufności i całkowitym zdaniu się na wolę Bożą. Pragnął, by duchowość św. Teresy z Lisieux rozwijała się w duszach osób powierzonych jego pasterskiej opiece. Dla realizacji tego pragnienia, 1 sierpnia 1936 roku, powołał do istnienia Zgromadzenie Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Misję Zgromadzenia określił w dekrecie erygującym, który zalecał pierwszym Terezjankom podejmowanie starań „aby zapewnione było dobre wychowanie i kształcenie młodzieży obojga płci w szkołach i zakładach wychowawczych”.

HISTORIA

Zgromadzenie Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus zostało powołane do życia aktem erekcyjnym 1 sierpnia 1936 roku przez księdza biskupa Adolfa Piotra Szelążka w Łucku na Wołyniu. Od początku swojego istnienia siostry podejmowały pracę apostolską wśród dzieci i młodzieży w społecznościach wyznania katolickiego i prawosławnego. Po zajęciu Diecezji Łuckiej przez Armię Czerwoną, Siostry Terezjanki opuściły domy zakonne i rozjechały się do swoich rodzin. Mimo rozproszenia, nadal posługiwały wszędzie tam, gdzie były potrzebne. Po II Wojnie Światowej zostały przesiedlone z Wołynia na Ziemie Odzyskane i rozpoczęły organizowanie zakonnego życia w nowych granicach Polski na Dolnym Śląsku, Warmii i Mazurach. Mimo wielu trudności, jakie napotkały w powojennym ustroju socjalistycznym, wytrwale kontynuowały dzieło zlecone im przez Założyciela. W 1991 roku Zgromadzenie zostało włączone do Rodziny Karmelitańskiej, a w 1993 roku otrzymało status zakonnego instytutu habitowego na prawie papieskim. Zgromadzenie Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus nieprzerwanie realizuje swoje posłannictwo od ponad osiemdziesięciu lat, czerpiąc inspirację i siły z duchowej spuścizny św. Teresy od Dzieciątka Jezus, z przykładu życia i myśli duchowych biskupa Adolfa Piotra Szelążka. Słowa Założyciela: „Gdy więc stygnie w duszach ludzkich miłość Boża, dla której rozpalania przyszedł Chrystus Pan na ziemię, wznowienie jej osiągane jest nowymi sposobami…” zobowiązują siostry Terezjanki do nieustannego odczytywania znaków czasu i ciągłego poszukiwania nowych sposobów wzniecania płomienia miłości Bożej w ludzkich sercach.